บิตคอยน์กำลังไล่เช็คบิลเฟียตโลคอลของแต่ละประเทศที่ถูกตรึงมูลค่าด้วยดอลลาร์ ราคาของบิตคอยน์ที่ทะลุระดับของออลไทม์ไฮในหน่วยของสกุลเงินเฟียตโลคอลในแต่ละประเทศกำลังสะทอนความเสื่อมค่าของเงินที่ถูกผลิตจนมีหน่วยวัดมูลค่าที่บิดเบี้ยว เมื่อต้องถูกนำเอามาเทียบกับหน่วยวัดที่มีความเสถียรและเที่ยงตรงอย่างบิตคอยน์

มีหลาย ๆ คนที่ยังคงมองไปที่คู่เทียบอย่างดอลลาร์ที่บิตคอยน์ยังคงมีมูลค่าที่อยู่ต่ำกว่าระดับของออลไทม์ไฮของรอบก่อน โดยที่ไม่ได้ให้ความสนใจกับคู่เทียบในหน่วยอื่น ๆ ยังคงมั่นใจว่าตราบใดที่บิตคอยน์ยังไม่ทะลุระดับของออลไทม์ไฮในหน่วยของดอลลาร์ มันยังคงไม่มีอะไรที่น่าจะต้องเป็นห่วง นั่นน่าจะต้องมีอะไรที่กำลังผิดพลาดถ้าหากว่ากำลังคิดแบบนั้น

ในเมื่อดอลลาร์เป็นศูนย์กลางของระบบการเงิน การเพิ่มปริมาณหน่วยของดอลลาร์ในแต่ละครั้งจะส่งผลให้เฟียตโลคอลจะต้องเพิ่มปริมาณของเงินตามการขยับของดอลลาร์เพื่อเสถียรภาพในการนำเข้าส่งออกสินค้า ไม่ให้มีความแตกต่างของระดับค่าเงินจากกันมากเกินไป

ดังนั้นโลกที่เงินกำลังถูกตรึงเอาไว้ในที่ ๆ เดียวกันกับดอลลาร์แบบในเวลานี้ สกุลเงินเฟียตโลคอลกำลังแสดงอาการของโรคให้เราได้เห็นอย่างชัดเจนขึ้น ยาที่ถูกพาณิชย์ป้อนให้กับตลาดมาตลอดด้วยการหลบซ่อนมูลค่าของเงินที่เป็นจริงเอาไว้ในดัชนีราคาผู้บริโภค ที่มีการโยกย้ายตัวเลขของราคาสินค้าต่าง ๆ มาแสดงโชว์อย่างหลอกตามานานแสนนานให้ประชากรได้เห็น ตอนนี้มันกำลังถูกเปิดโปงด้วยเงินตราที่แท้จริงที่หน่วยวัดมูลค่าของมันมีความเที่ยงตรงมากที่สุดเท่าที่มนุษย์จะเคยมีมา สะท้อนมันออกมาในภาพของราคาบิตคอยน์ที่กำลังไล่ทำออลไทม์ไฮในแต่ละสกุลเฟียตโลคอล หรือถ้ามองในมุมที่กลับกันก็คือในหน่วยของเฟียตโลคอลกำลังมีการเสื่อมค่าลงอย่างรุนแรงเมื่อต้องมาเจอกับสิ่งที่มีปริมาณที่ถูกจำกัดที่มนุษย์ทุก ๆ คนสามารถที่จะมองเห็นอยู่ตลอดเวลา

พวกเขาอาจจะหลบซ่อนมูลค่าแท้จริงของเงินเสื่อมค่าไปจากสินค้าที่มีปริมาณการผลิตอย่างจำกัด เช่น เนื้อวัว ที่พวกเราไม่รับรู้ว่าจำนวนของวัวที่จะนำมาผลิตเป็นเนื้อวัวนั้นมีอยู่จริง ๆ เท่าไหร่ แต่ไม่ใช่สำหรับบิตคอยน์

และการที่ในหน่วยของดอลลาร์ที่บิตคอยน์ยังคงไม่ทะลุระดับของออลไทม์ไฮนั้นอาจจะเป็นไปได้ว่า ผู้ที่อยู่เบื้องหลังดอลลาร์กำลังกระเสือกกระสนในการที่จะนำเอาดอลลาร์เขามาในยูนิตของบิตคอยน์ให้ได้มากที่สุด เพื่อที่จะไม่ทำให้บิตคอยน์นั้นสะทอนความเสื่อมค่าของดอลลาร์อย่างรวดเร็วจนเกินไปนัก ผ่านกองทุนต่าง ๆ ที่เพิ่งจะมีการอนุมัติและมีการถือครองบิตคอยน์จริง ๆ อยู่กับพวกเขา

นั้นอาจจะหมายถึงการที่พวกเขามีกองทุนอย่างบิตคอยน์อีทีเอฟ จึงเป็นการนำเอาดอลลาร์ที่เสื่อมค่า กระจายเอาไปฝากไว้ในมือของผู้ที่เป็นคนขายบิตคอยน์ให้กับพวกเขา ซึ่งจะเป็นการทำให้ดอลลาร์สามารถเข้าไปสร้างสภาพคล่องภายในตลาด และพวกเขาก็ยังได้ครอบครองสินทรัพย์ที่มีปริมาณจำกัดอย่างบิตคอยน์เพิ่มมากขึ้นอีกด้วย (ต่างจากพิมพ์เงินซื้อบิตคอยน์ตรงไหน?) และยิ่งพวกเขาเข้าซื้อบิตคอยน์ด้วยดอลลาร์มาขึ้นเท่าไหร่ นั่นจึงสร้างผลกระทบต่อเงินเฟียตโลคอลสกุลอื่น ๆ ที่ยังไม่มีส่วนที่เกี่ยวข้องอะไรกับบิตคอยน์มากนัก สะทอนมันออกมาในรูปของราคาที่บิตคอยน์กำลังไล่เช็คบิลทำออลไทม์ไฮในทุก ๆ สกุลของเงินเฟียตโลคอล

ผู้ที่ต้องการจะรอดในเกม ๆ นี้อาจจะต้องมีการอนุมัติกองทุนบิตคอยน์อีทีเอฟที่จะเปิดโอกาสให้ประเทศและกองทุนของผู้เล่นรายใหญ่ สามารถนำเอาเฟียตโลคอลของตัวเองนำเอาเข้าไปใส่ไว้ในยูนิตของบิตคอยน์แบบเดียวกันกับที่ดอลลาร์กำลังทำ

มันนึกภาพไม่ออกจริง ๆ ถ้าหากว่าบิตคอยน์อีทีเอฟจะค่อย ๆ ผุดขึ้นเป็นดอกเห็ดทีละประเทศ ๆ ที่จะทำให้ค่าเงินของเฟียตโลคอลของประเทศที่ไม่ยอมเอาตัวเองเข้ามาในอยู่ในยูนิตของบิตคอยน์ ราคาของบิตคอยน์จะสูงขึ้นทะลุฟ้าไปอีกมากมายแค่ไหนในวันที่กองทุนของแต่ละประเทศต่างแย่งกันเขามาซื้อมันเพื่อที่จะรักษาไว้ซึ่งสมดุลอำนาจของเงินเฟียต

ประตูของการใช้เงินเฟียตโลคอลในการเก็บบิตคอยน์อาจจะค่อย ๆ กำลังปิดลงในเร็ว ๆ นี้ เมื่อสุดท้ายจะเหลือเงินเฟียตโลคอลเพียงแค่ไม่กี่สกุลเงินที่พอจะเหลือมูลค่ามากพอให้สามารถใช้มันเพื่อครอบครองบิตคอยน์ได้ในหน่วยย่อยเพียงจำนวนเล็ก ๆ เท่านั้นได้

ในวันที่ทุก ๆ คน ในทุก ๆ ที่ ทุก ๆ ประเทศ ต่างหนี้ตายจากสกุลเงินโลคอลที่พวกเขาเคยมี ในวันที่มันไม่เหลือค่าให้สามารถใช้ในการซื้อขายอะไรได้อีกต่อไป ดอลลาร์อาจจะเป็นสกุลเงินเฟียตสกุลสุดท้ายที่ยืนอยู่ บ้านหลังที่อัปลักษณ์น้อยที่สุดในสลัม

ปล. เป็นเพียงการคาดเดา

ปล. พิมพ์เงินซื้อบิตคอยน์มันทำกันแบบนี้นี่เอง

#Siamstr


ทำไมผมถึงอยากไปงาน

ผมอยากจะเจอใคร

ผมอยากจะฟังเนื้อหาแบบไหนในงานนี้

ผมอยากได้อะไรกลับไปหลังจากจบงานนี้

แอบกระซิบว่าจริงๆ

 #TBC2024  #ThailandBitcoinConference #siamstr

“อยากรวยวะ อยากเป็นนายตัวเอง อยากมีชีวิตที่เป็นดั่งใจนึก จากหัวของเด็กอายุ 17”

ตัวผมเมื่อประมาณ 4 ปีก่อน มีแต่เสียงแบบนี้อยู่ในหัว เสียงที่คอยบังคับให้ผมทำอะไรสักอย่าง บังคับให้ผมขอร้องแม่ให้เปิดบัญชีหุ้นในชื่อแม่ เพื่อให้ผมได้ลองซื้อลองขาย บังคับให้ผมเริ่มทำรายรับรายจ่ายตัวเองตั้งแต่อายุ 17 ด้วยความต้องการของตัวเองล้วนๆ บังคับให้ผมนั่งเล่นเกม 10 ชั่วโมงเพื่อฟาร์มของในเกมไปขาย

“เงิน 10,000 บาทแรก ในชีวิต”

เงินหมื่นบาทแรกในชีวิตผมได้มาจากการขายของในเกม ที่ต้องใช้เวลา 6-10 ชั่วโมง/วัน เพื่อแลกกับการนั่งฟาร์มของไปขายในกับผู้เล่นแก๊งค์ใหญ่ในเกม เพื่อตีอาวุธ ของที่ขายคือ “เขากวาง” ผมทำดีลกับผู้เล่นหัวหน้าคนนึงเกี่ยวกับการที่ผมจะต้องส่งเขากวางให้เขา จำนวน 300ชิ้น/วัน เป็นระยะเวลา 5 วันแลกกับการที่ผมจะได้เงินในเกมเพื่อนำไปขายต่อให้กับผู้เล่นคนอื่นที่ต้องการใช้เงินในโลกจริงแลกกับเงินในเกม สิ่งที่ได้เรียนรู้จากเกมนี้คือ “สัญญา, การแลกเปลี่ยน, การต่อรอง, การทำงาน”

“เงิน 100,000 - 300,000 บาทแรก ในชีวิต”

เงินแสนก้อนแรกในชีวิตผมได้จาก “การแปลภาษา” ให้กับโปรเจค layer 2 ของ ETH ประมาณ 2 Projects (555555555555 ขอไม่เอ่ยชื่อนะครับ) ผมนั่งแปลภาษาและนั่งคุกคลีอยู่กับคอมมูนิตี้นั้นประมาณ 1 ปี 6 เดือน เท่าที่จำได้คือเริ่มแปลตั้งแต่ปลายปี 21 จนถึง ต้นปี 23 เป็นระยะเวลาที่ได้เรียนรู้อะไรเยอะมากเลยครับ ถ้าผมไม่พูดถึงเรื่องของโปรเจคที่ผมไปแปล ช่วงเวลานั้นทำให้ผมได้เรียนรู้เรื่องของ Options, Futures ในเชิงลึกมากขึ้นและมันต่อยอดให้ผมเข้าใจ TFEX ในหุ้นมากขึ้น รวมถึงเรื่องของการทำ Allocation, Rebalance, Risk assessment รวมถึงการใช้พวก spreadsheet, Data analysis (SQL, python) เยอะมากพอสมควร และหลักการ Risk&Reward ที่คุณลุงโฉลกพูดผมลองเอาไปทำ tools ใน google sheet มีประโยชน์เป็นอย่างมากเลยครับ ที่ทำให้ผมไม่ออกจากสนามไปก่อน
  https://image.nostr.build/5a3479e5e7b74459367d3b85cec5865058c832644df4ca409d1d292c9203e69b.png
“พี่ชายที่แสนดี (ที่จ้องจะหยุมหัวผม) ทุกครั้งที่ผมทำอะไร โง่ๆ ”

สิ่งที่ผมจะเขียนอาจจะดูรวบไปบ้าง แต่ผมอยากพูดถึงพี่ชายผมในบทความนี้ พี่ชายผมเป็นคนชักชวนผมเข้ามาในโลกนี้เมื่อประมาณปี 2020 ด้วยคำที่ว่า “รู้จัก Bitcoin เปล่า” ในปีนั้นพี่ชายผมศึกษา Bitcoin หรือพวกคริปโท มากขึ้นเพื่อเห็นว่าเห้ยมันทำกำไรได้ มันทำเงินได้

เราสองคนเริ่มต้นที่การลองเอาการ์ดจอคอมไปขุด Bitcoin บน nicehash จนลามไปถึงการไปซื้อ ssd มาขุดเหรียญอะไรสักอย่างด้วย Proof of space (555555555555555)

พี่ชายยังพาผมไปลองอะไรอีกมากมายทั้ง NFT (Axie, Robotos, etc.), การเทรดทั้งหลายลองตั้งแต่การไปกด 20x จน port พังพินาศ นั่งกุมขมับกันไปสักพัก รวมถึงการไปขาดทุนให้กับโปรเจคไทยๆ ทั้งหลาย

“พี่ผมเปลี่ยนไป”

เป็นความรู้สึกที่ผมเริ่มสัมผัสหลังจากที่พี่ชายผมเริ่มนั่งฟังอาจารย์ตั้มประมาณ 3 - 6 เดือน พี่ชายเริ่มไม่เห็นด้วย และเริ่มแย้งผมเวลาผมชวนคุยเรื่องโปรเจคคริปโททั้งหลาย เริ่มบอกว่าทำไมมันถึงไม่ใช่ความจริง พี่ผมเริ่ม ก้าวร้าวขึ้น (Toxic) และจ้องจะหยุมหัวผมทุกครั้งที่ผมจะชวนคุยเรื่องการขายฝัน ผมเลยตั้งคำถาม “ทำไมวะ”

เราเลยทำสิ่งที่เรียกว่า “การมาราธอนนั่งฟังคลิปใน CDC ของอาจารย์ตั้มย้อนลงไปทุก EP”

ผมจำไม่ได้ว่าดูไปมากเท่าไหร่ แต่ที่จำได้คือมันน่าจะมากกว่า 30-40 EP แน่ๆ โดยใช้เวลาทุกวันในช่วงเรียนออนไลน์ของมหาลัยปี 1 และช่วงปิดเทอม

“ผมเริ่มเข้าใจแล้วครับ”

หลังจากการฟังอาจารย์ตั้ม การถกเถียงประลองปัญญากับพี่ชาย และในขณะที่ผมก็ยังคงนั่งแปลภาษาให้กับโปรเจค ETH layer 2 นั้น “ผมเริ่มเห็นภาพ” ของความจริง หรือสิ่งที่มันไม่สมเหตุสมผล ผมเริ่มเห็นความ Bullshit ที่อยู่ข้างหลัง Project ไม่ว่าจะมาจากผู้คน หรือตัวสินค้าที่เขากำลังทำเองก็ตาม ผมเริ่มฟังอาจารย์ตั้มหนักขึ้น ฟังลุงโฉลกหนักขึ้น จนผมเริ่มสงบ

“กลับมาสู่ปัจจุบัน”

พี่ชายผมใช้เวลาประมาณ 2 ปี ในการเขียนภาพด้านล่างนี้ขึ้นมา มันเป็นภาพที่เกิดจากการเรียนรู้ของพี่ผมเกี่ยวกับ Bitcoin ทั้งหมด ผมได้แต่คิดตอนที่พี่ชายผมเอาภาพนี้มาให้ดู คือเรามากันไกลเหมือนกันนะ มันเป็นระยะเวลา 2 ปี ที่ผมได้เข้าใจอะไรมากขึ้นเกี่ยวกับโลกนี้ เกี่ยวกับสิ่งที่เป็นอยู่หรือความต้องการของผมตั้งแต่ต้นเรื่อง

https://image.nostr.build/7ac185ee63c53fada888a4de4001f053dc211665dc2685a7a92f545b803fa9a1.png
					The rabbit hole

มันเปลี่ยนความคิดผมต่อคำว่า “อยากรวยวะ อยากเป็นนายตัวเอง อยากมีชีวิตที่เป็นดั่งใจนึก” ไปตลอดกาลและจะไม่สามารถมองโลกแบบเดิมได้อีกต่อไป

“สรุปจบ”

ในท้ายที่สุดนี้ ผมอยากจะขอขอบคุณเพื่อนๆ พี่ๆ น้องๆ อาจารย์ตั้ม ลุงโฉลก ทีม RS และอีกมากมายที่ผ่านเข้ามาเพื่อให้ผม ได้ฟัง ได้อ่าน ได้เขียน ได้คิด ได้พูด จนกลายเป็นผมที่เป็นผมในทุกวันนี้ ผมเก่งขึ้นมาก ผมเรียนรู้ได้เยอะขึ้นมาก ผมเข้าใจผลของการ POW จนเริ่มหาประโยชน์กับมัน ผมไม่อยากรวย หรืออยากรีบเกษียณอีกต่อไปแล้ว ผมแค่อยากมีชีวิตที่มีความสุข สงบ และมั่นคงในตัวเอง ผมเชื่อว่าเมื่อผมมั่นคงในตัวเอง คนรอบตัวก็จะมั่นคงตามผมได้ด้วย

“การเดินตามความสงสัยของตัวเราเองคือ ความสนุกของผม”

_________________________________________________

#ทำไมผมถึงอยากไปงาน TBC 2024
- เพราะผมอยากไปครับ
ผมมีโอกาสไปงาน btc 2023  ผมตราตรึงกับตอนที่อาจารย์ตั้มปลื้มปิติจนน้ำตาไหลครับ 55555555 ผมไม่รู้ว่าผมจะเข้าใจอาจารย์ได้ไหม แต่ผมสัมผัสความรู้สึกความล้นอกของสิ่งที่อาจารย์เข้าใจและอยากจะส่งมอบให้ผู้คนได้มากๆ

#ผมอยากจะเจอใคร
- ผมอยากเจอ เทนโด้, อิสระ, หลาม ครับ
ไม่รู้สิครับ อยากประลองวาจา เอ้ย อยากจะพบเจอกับคนที่อยู่ในช่วงวัยเดียวกัน อยากสัมผัสถึง POW ที่พวกเขาทำกันมาและสิ่งที่พวกเขากำลังจะเป็น

#ผมอยากจะฟังเนื้อหาแบบไหนในงานนี้
- การนำ Bitcoin ไป Implement กับธุรกิจ หรือ Business case ที่เกิดจากการใช้ Bitcoin
ช่วงนี้ผมเริ่มสนใจคำพูดของพี่ชิทที่ว่าเอาไว้ถึงการต้องเป็น Entrepreneur และผมเองก็สนใจเรื่องของ Business, Econ, Finance มากๆ อยู่แล้ว เลยคิดว่าถ้าได้ฟังมุมมองของพี่ๆ ที่ทำกิจการหรือมีประสบการณ์กับเรื่องพวกนี้มากกว่าผม คงจะดีไม่น้อย

#ผมอยากได้อะไรกลับไปหลังจากจบงานนี้
- ผมไม่คาดหวังครับ
มันคงจะไม่สนุก ถ้าผมคาดหวังว่าผมจะได้อะไรกลับมากับเรื่องที่เรารู้ว่าเราจะได้อะไรหลายอย่างมากๆ  ปล่อยให้อนาคตเป็นเรื่องของอนาคต การเดินทางก็แบบนี้และมั้งครับ 5555555

#แอบกระซิบว่าจริงๆ มีคนที่พี่ชายผมอยากเจอมากเลยครับ คนนั้นคือ "พี่ชายของอาจารย์ตั้ม"
พี่ชายของอาจารย์ตั้มเป็นคนที่ผมเห็นในคลิป CDC แค่ช่วงแรกๆ เท่านั้น แต่เพียงแค่ได้ฟังไม่กี่วิดิโอ ผมก็มั่นใจว่า คนนี้อะของจริง

 #TBC2024  #ThailandBitcoinConference


GM and GN #nostr

Fiat ต้องการให้เราเป็น

https://video.nostr.build/03765119be1a3cc882fa01e442bf6103ee0ae6d137b0efdc3c7ae7bb5de36cda.mp4

#fiat
#siamstrOG
#siamstr
#bitcoin
#siamesebitcoiners


"เหมือนที่เครื่องซักผ้าช่วยประหยัดเวลาของมนุษย์จากที่เคยต้องใช้ไปกับการซักมือ ทั้งยังมอบประสบการณ์การซักผ้าที่เหนือกว่าผ่านการใช้พลังงานไฟฟ้า ผู้คนต่างยินยอมพร้อมใจที่จะจ่ายเงินเพื่อใช้งานมัน เนื่องจากพวกเขาให้ค่ากับผลลัพธ์ที่ได้มากกว่าต้นทุนที่ต้องเสียไป รถยนต์ก็ใช้พลังงานจำนวนมากคล้าย ๆ กัน แต่ผู้คนก็ยังพร้อมจะจ่ายเพื่อที่แลกกับความสามารถในการเดินทางได้อย่างรวดเร็วและปลอดภัยกว่าเดิม และเพื่อไม่ต้องปวดหัวกับปัญหาจากขี้ม้าที่เกลื่อนถนน บ้านที่สร้างด้วยโครงสร้างเสริมเหล็กจำเป็นต้องใช้เตาหลอมถ่านหินที่ใช้พลังงานมหาศาลในการผลิตเหล็กให้กับพวกเขา แต่ผู้คนก็ยังพร้อมที่จะจ่ายเพื่อให้ได้มาซึ่งบ้านที่มีโครงสร้างแข็งแรงที่จะสามารถปกป้องพวกเขาจากอันตรายต่าง ๆ ได้ คอมพิวเตอร์ใช้พลังงานมากกว่าลูกคิดหลายเท่า แต่ผู้คนทั่วทั้งโลกก็ยังซื้อคอมพิวเตอร์กันในจำนวนมากขึ้นเรื่อย ๆ ทุกปี

กล่าวได้ว่าใครก็ตามที่ต้องเลือกระหว่างการซักผ้าด้วยมือหรือเครื่องซักผ้า การเดินเท้าเป็นระยะทางไกลหรือการขับรถไป การคำนวณด้วยลูกคิดหรือคอมพิวเตอร์ พวกเขาล้วนแต่เลือกทางเลือกที่ใช้พลังงานมากกว่าเสมอ"

- #TheFiatStandard บท 17 : บทวิเคราะห์ต้นทุนและผลประโยชน์จากการใช้งานบิตคอยน์ -

#Siamstr UPDATE
- บท 17 EDIT 1 เสร็จพร้อมส่งซีเอ็ดแล้วครับ
- บท 18 EDIT 1 งานช้างพอสมควร หนาร่วม 30 หน้า จะพยายามให้เสร็จทันเป็นของขวัญคริสมาสต์ให้ทุกคน (เพราะปีใหม่เราจะกินเบียร์ยาว 55555)
- ว่าแต่ทำไม nostr:npub1xzh2kqynr29x6j3ln6x05f26ha0c0ucfr280uzljftlgcthv9r6skqe7dt ยังซักมืออยู่วะเนี่ย ต้องให้เมียอ่าน The Fiat Standard แล้วนะ


มา ต่อ!

หลังจากโน้ตก่อนหน้านี้ ที่ได้พูดถึงการจ้างงานในรูปแบบต่างๆ รวมทั้งการมาถึงของเงินเดือนซึ่งอยู่ในช่วงปีค.ศ. 1870 - 1930 เราลองมาดูพัฒนาการของการจ้างงานแต่ละประเทศกันครับ

ประเทศไทย

สำหรับประเทศไทยแล้ว ระบบเงินเดือนนั้นเริ่มมีปรากฎครั้งแรกในรัชสมัยของพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว เมื่อปีค.ศ. 1875 หรือ พ.ศ.2418  ซึ่งแต่เดิมที่ข้าราชการจะได้รับค่าตอบแทนจากค่าธรรมเนียมต่างๆ และค่าจ้างงานจากเมืองหลวง โดยอาจมีโบนัสจากกษัตริย์เป็นครั้งคราวขึ้นอยู่กับความพึงพอใจในผลงานและสถานการณ์บ้างเมืองในช่วงเวลานั้น

นอกจากนี้ยังมีข้าราชการที่ถูกส่งไปดูแลหัวเมืองต่างๆ หรือเรียกว่า “ข้าราชการกินเมือง” ซึ่งได้รับอิสระในการบริหารจัดการหัวเมืองนั้นๆ ในระดับนึง ค่าตอบแทนที่ได้รับจึงมาจากค่าธรรมเนียมในการอำนวยความสะดวกเช่นเดียวกับข้าราชการในเมืองหลวง แต่สิ่งที่เพิ่มขึ้นมาคือ “ทุนจากชาวบ้าน” ทุนเหล่านี้หมายความทั้ง ข้าวปลาอาหาร, ทรัพยากรต่างๆที่ชาวบ้านหามาได้ในรูปแบบของภาษี และทรัพยากรเวลา แรงงานที่ได้จากชาวบ้านในหัวเมืองนั้นๆ ให้ข้าราชการเหล่านั้นใช้งาน ว่ากันง่ายๆก็คือ “กำลังพล”นั่นแหละครับ

ซึ่งการมีอิสระในลักษณะนี้ย่อมส่งผลถึงความมั่นคงของเมืองหลวง เมื่อหัวเมืองสามารถสะสมทรัพยากร สะสมกำลังได้ ส่งผลให้หัวเมืองมีความแข็งแรงและอาจกระด้างกระเดื่องต่อเมืองหลวง ฉะนั้นรัชกาลที่ 5 จึงเลือกใช้นโยบายรวมศูนย์อำนาจไม่ว่าจะเป็นการยกเลิกระบบ “จตุสดมภ์”แล้วเปลี่ยนเป็นกระทรวง ทบวง กรม, ยกเลิกระบบไพร่ทาส เพื่อสลายกำลังไพร่พลของขุนนาง, ตั้งหอรัษฎากรพิพัฒน์ (หรือให้เข้าใจง่ายๆ นี่ก็คือ สรรพากร เพื่อนรักนั่นเอง 555) เพื่อเก็บเงินภาษีเข้าคลังแทนที่จะฝากให้ข้าราชการกินเมืองได้สะสมเงิน สะสมทรัพยากรได้ รวมถึงการปฏิรูปค่าตอบแทนข้าราชการโดยใช้ระบบเงินเดือนมาแทนที่ ช่องทางทำกินที่เสียไปจากนโยบายข้างต้น

สหรัฐอเมริกา

ในอดีตระบบการจ้างงานนั้นมีหลากหลายแปรผันไปตามอาชีพ พื้นที่ ช่วงเวลา ไม่ได้จ่ายเงินเป็นเดือนๆ แบบในปัจจุบัน ตัวอย่างก็เช่น จ่ายเงินเป็นรายปี, จ่ายค่าจ้างตามงาน, จ่ายรายวัน หรือจ่ายค่าจ้างตามฤดูกาล

หลังจากวิกฤต The Great Depression 1929 ไม่นาน สหรัฐอเมริกาภายใต้การนำของประธาธิบดีแฟรงคลิน ดี. รูสเวลต์ ซึ่งได้ออกนโยบายแทรกแซงตลาดอย่างหนักอย่างในนิทานอิสซุป Ep.1 ยกตัวอย่างไปเช่น นโยบายประกันเงินฝาก (FDIC), ห้ามชาวอเมริกันถือทองคำ (Executive Order 6102), ควบคุมราคาผลผลิตทางการเกษตร, การใช้งบประมาณรัฐบาลสร้างเขื่อน สร้างถนน, กฎหมายแรงงานเท่าเทียม Fair Labor Standards Act (FLSA) ซึ่งมีข้อกำหนดควบคุมการจ้างงานของแรงงานตั้งแต่จำนวนชั่วโมง, ค่าแรงขั้นต่ำ, ค่าจ้าง OT, การห้ามใช้แรงงานเด็ก

กฎหมายแรงงานของรัฐต่างๆ เช่น กฎหมายแรงงานของรัฐออริกอน(1973) กำหนดให้จ่ายค่าจ้างแรงงานอย่างน้อย 1 ครั้งต่อเดือน, การกำหนดวิธีจ่ายค่าจ้าง รวมถึงบทลงโทษของการจ่ายค่าจ้างไม่ตรงเวลา; กฎหมายแรงงานของรัฐแคลิฟอร์เนีย(1872) กำหนดให้จ่ายค่าจ้างอย่างน้อย 1 ครั้งต่อเดือน และแก้ไขในปี 1911 ให้จ่ายค่าจ้างอย่างน้อย 2 ครั้งต่อเดือน; กฎหมายแรงงานของนิวยอร์ก(1909) ที่กำหนดการจ่ายค่าจ้างอย่างน้อย 1 ครั้งต่อเดือนเช่นกัน และถูกแก้ไขในปี 1919 ให้จ่ายอย่างน้อย 2 ครั้งต่อเดือนเช่นเดียวกัน
.

จากการข้อมูลที่ผมได้หามา ผมพบว่า

ปัญหาของสิ่งที่เรียกว่า “เงินเดือน” จากที่ผมตั้งข้อสังเกต ไม่ใช่เพียงแค่ค่าจ้างต่อรอบ 1 เดือนเท่านั้น จะรายสัปดาห์ 2สัปดาห์ หรืออะไรก็ตาม

ปัญหาไม่ได้อยู่ที่ความถี่ว่าเงินเหล่านั้นจะจ่ายอย่างไรแต่มันคือข้อกำหนดที่ถูกแทรกแซงจากข้อกำหนดของรัฐ การแทรกแซงกลไกตลาดเสรี กฎระเบียบเหล่านี้สิ่งที่อันตรายไม่ใช่การกดขี่ผู้ประกอบการ แต่มันคือการอู้มชูและให้ค่าแรงงานเกินความเป็นจริงต่างหาก การวางมาตรฐาน วางพันธสัญญาเพื่อให้แรงงานรู้สึกมั่นคงเกินกว่าความเป็นจริง พวกเขาสามารถทำงานแบบขอไปทีได้โดยไม่ได้รับผลกระทบจากการกระทำดังกล่าว การมีปฏิสัมพันธ์ต่อตลาดนั้นหายไป “กรรม” ที่ทำไว้ไม่ได้รับการชดใช้ ทั้งหมดที่กล่าวมาได้ให้กำเนิดทาสรูปแบบใหม่ ผลผลิตชั้นสุดท้ายของระบบเฟียต การทดลองในมนุษย์ที่ยิ่งใหญ่ที่สุดในประวัติศาสตร์ “มนุษย์เงินเดือน” นั่นเอง

สายตาอันหิวกระหายของเหล่าปลิงดูดเลือดในระบบเฟียต เหล่า Rent Seeker ผู้ทำนาบนหลังคน

ในโน้ตหน้า เราจะมาพูดถึง “มนุษย์เงินเดือน : ทาสในเรือนเบี้ย กับโซ่ตรวนแห่งหนี้และเครดิต”

TBC.  To Be Continue ครับ #siamstr


"การเสกเงิน คือการทำลาย Saving ซึ่งเป็นฐานรากของการสร้าง Civilization"
https://i.nostr.build/0449.jpg#m=image%2Fjpeg&dim=1500x1500&blurhash=UROLPGv%7CsQ-p-5Nd%24fSN%7DkSPovN1ouWZWsf4&x=289b154905abfd2db2b810cd310a5d9a369d53a286eb1fb23e8cea5aaf649430
Shitcoin ❌
Chit talk SPECIAL ✅

Talk พิเศษเนื่องในโอกาสครบรอบ 1 ปีของ Chit Hole Royal River

Feb 15, 2024 at Chit Hole Royal River Hotel
19.00 - 21.00 (คำเตือน: อาจจะมีติดลมลากยาว)

ในขณะที่แนวโน้มมวลรวม saving ของประชาชนในแต่ละประเทศลดลงอย่างต่อเนื่อง แต่ทำไมเรายังเห็นการลงทุนใน Mega Project จากภาครัฐและเอกชนกลาดเกลื่อนเต็มเมือง

ทำไมมันย้อนแย้งกับความรู้พื้นฐาน Principles of Economics ที่ว่า เงินที่สามารถลงทุนได้ต้องไม่มากไปกว่าเงินที่ออมได้

เมื่อเราสามารถไฟแนนซ์โครงการต่างๆ ได้โดยไม่ต้องสะสมทุนทรัพย์ผ่านการออม แสดงว่าเงินสามารถเสกขึ้นได้จากอากาศใช่ไหม

เงินใหม่ถูกเสกมาจากไหน? ใครเป็นคนเสกขึ้นมา?  งานการไม่ต้องทำก็เสกเงินมาได้ง่ายๆ เหรอ?
เพ้อเจ้อหรือเปล่า

หากคนบางกลุ่มสามารถลงทุนสร้างธุรกิจได้โดยใช้เงินเสก อย่างนี้มันก็ไม่ยุติธรรมกับประชาชนสิ เพราะประชาชนส่วนใหญ่อย่างเราๆ ต้องทุ่มเทเวลาทำงานงกๆ เหนื่อยยากลำบากกว่าจะได้เงินมาแต่ละบาท พยายามสร้างให้มากกว่าที่ใช้ เพื่อเหลือเป็นเงินออม เมื่อเก็บเงินออมได้มากพอ ส่วนเกินนี้จึงสามารถนำไปลงทุนสร้างธุรกิจ

ประชาชนกำลังถูกเอาเปรียบ?
-> ประชาชนลงทุนสร้างธุรกิจจากเงินออม
-> คนบางกลุ่มลงทุนสร้างธุรกิจจากเงินเสก

เราต้องปีหน้าผาด้วยลำแข้งของตัวเอง แต่กลับมีบางคนมันขึ้นลิฟต์ ซึ่งสงวนไว้เฉพาะอภิสิทธิ์ชน

นอกจากผลกระทบด้านการลงทุน เงินเสกยังส่งผลกระทบต่อค่าครองชีพของประชาชนอย่างแสนสาหัส ทั้งๆ ที่โลกพัฒนาเทคโนโลยีก้าวไกลมาขนาดนี้ productivity เพิ่มขึ้นมหาศาล ผลิตได้มากขึ้น คุณภาพดีขึ้น ใช้เวลาน้อยลง ต้นทุนถูกลง ประสิทธิภาพและประสิทธิผลยกระดับขึ้นทุกด้าน

ฉะนั้นราคาสินค้าควรถูกลง แต่ทำไมประชาชนผู้ไม่ได้รับผลประโยชน์จากการเพิ่ม productivity กลับต้องจ่ายสินค้าที่แพงขึ้นทุกวัน ชีวิตของประชาชนก็อยู่อย่างยากลำบากขึ้นทุกวันๆ เช่นกัน

จากงานประจำ ที่สามารถเลี้ยงดูตัวเองได้ดีและมีเหลือพอดูแลคนในครอบครัว กลับกลายเป็นคนส่วนใหญ่ตกอยู่ในสถานการณ์ที่ 1 งาน ลำพังเลี้ยงดูแค่ตัวเองยังไม่ได้จะมีปัญญาที่ไหนไปสร้างครอบครัว ไปดูแลคนในครอบครัว

ครอบครัวก็เริ่มห่างเหินกันมากขึ้นเรื่อยๆ ทั้งพ่อและแม่ไม่มีเวลาเพราะทำงานหนัก แต่กลับเลี้ยงดูลูกแค่คนเดียวยังไม่ค่อยไหว โลกนี้มันเกิดบ้าอะไร?

เงินเสกทำให้ "ต้นทุนชีวิตสูงขึ้นและการจะมีชีวิตที่ดียากขึ้น" เมื่อเวลาผ่านไป เงินเก็บออมของประชาชนถูกลดค่าลง เพิ่มค่าครองชีพ แข่งขันสร้างธุรกิจไม่ได้ ต้องเป็นหนูถีบจักร ทำงานเพียงเพื่อให้อยู่รอดไปตลอดชีวิต

ผลกระทบจากเงินเสก เป็นเรื่องที่ประชาชนทั่วไปอย่างเราควรรู้และเข้าใจ เหมาะสำหรับนิสิตนักศึกษาที่สนใจแสวงหาความรู้นอกห้องเรียน ข้าราชการประจำและเกษียณ รวมถึงนักธุรกิจผู้ประกอบการโดยเฉพาะกลุ่ม SME ซึ่งเมื่อเข้าใจแล้วเราจะปกป้องตัวเองอย่างไร เรามาช่วยกันหาทางออกร่วมกัน

ทั้งหมดนี้จึงเป็นที่มาของ Chit Talk นัดพิเศษในครั้งนี้ เข้าฟังฟรี! แล้วเจอกันครับ
https://i.nostr.build/2ggJ.jpg#m=image%2Fjpeg&dim=1224x1632&blurhash=_WIEkOX8kCkDM%7BkCaz%25%25-njZoLWWWVaytkxuslRjogWBay%3FHt7WYWqa%23fka%7CE-e-s.oeaeWCay%3FGfkjZazWCaxf6bws%2CkCj%5DWCbIa%7DS6NGjYf5jZj%5BWV%251xXWBWBa%23WBj%5B&x=8c5a428e192c7bbe5089b725fde429161c8da2f51378e9dd2dbe5bdc086e2cfb
Topics in Discussion:
Easy money / Hard money / Time preference / Saving / Investing / Central planning / Free market / Inflation / Deflation / Commodity credit / Circulation credit / Fractional reserve banking / Consumer goods / Production goods / Price / Interest
#Siamstr


GM.


จดบันทึกสิ่งที่เรียนรู้จาก Principles of Economics
รวมลิ้งค์ของทุกตอนเพื่อความสะดวกครับ #siamstr

1. Introduction, Human Action, Value
https://yakihonne.com/article/naddr1qq24q6rf8pfyg46nwdhhsv20deyyjn26detxwq3qn32m09jrvxsnxv47lwjk85usfm6002lyagrz620m578zhl6f5ndsxpqqqp65wjetngs
2. Time, Labor, Property
https://yakihonne.com/article/naddr1qq2kxd2ld4uxwktsxe68w3p32pnnqnj4f959sq3qn32m09jrvxsnxv47lwjk85usfm6002lyagrz620m578zhl6f5ndsxpqqqp65wy2rjre
3. Capital, Technology, Energy and Power
https://yakihonne.com/article/naddr1qq2nshmjv358za6hvetk67zg89j8gmeh2e85yq3qn32m09jrvxsnxv47lwjk85usfm6002lyagrz620m578zhl6f5ndsxpqqqp65wgnthez
4. Trade, Money
https://yakihonne.com/article/naddr1qq2kxvrp23u5w6j4t9c8que4v9mhwejvw4krvq3qn32m09jrvxsnxv47lwjk85usfm6002lyagrz620m578zhl6f5ndsxpqqqp65wl9zpc0
5. Markets, Capitalism
https://yakihonne.com/article/naddr1qq2hss2tw94xunrnvvengt20xehhzet8wqc45q3qn32m09jrvxsnxv47lwjk85usfm6002lyagrz620m578zhl6f5ndsxpqqqp65w0y536r
6. Time Preference, Credit and Banking
https://yakihonne.com/article/naddr1qq25zv2zvfarx3nz2fxxg429xde95cttw5cxjq3qn32m09jrvxsnxv47lwjk85usfm6002lyagrz620m578zhl6f5ndsxpqqqp65wyxwt24
7. Monetary Expansion, Violence
https://yakihonne.com/article/naddr1qq24xvnc24997s33g4n9gvjdf358vk2pffvn2q3qn32m09jrvxsnxv47lwjk85usfm6002lyagrz620m578zhl6f5ndsxpqqqp65wt4v2sl
8. Defense, Civilization
https://yakihonne.com/article/naddr1qq2j6j222eux7utsdcmx2ur5v9x9xheex334vq3qn32m09jrvxsnxv47lwjk85usfm6002lyagrz620m578zhl6f5ndsxpqqqp65wuwl78y


## 10 สิ่งที่อภิมหาเศรษฐีไม่ทำ! แนวคิดพลิกชีวิตสู่ความมั่งคั่ง

“เงินไม่ใช่ทุกอย่าง แต่ทุกอย่างเริ่มต้นที่เงิน” ประโยคนี้คงเป็นจริงสำหรับหลายคน เวทีเสวนา “Money ที่รัก” จัดโดย Thairath Money ร่วมกับ aomMONEY นำเสนอมุมมองเรื่องเงินผ่านประสบการณ์ของ “ก้อย-วิวรรณ ธาราหิรัญโชติ” นายกสมาคมนักวางแผนการเงินไทยคนแรก และ “หนึ่ง-พนิดา ชูกุล” ผู้ตรวจสอบบัญชี เจ้าของเพจ MadamFinney

รสนิยม สวนรายได้ จุดเริ่มต้นของปัญหาการเงิน

“วิวรรณ ธาราหิรัญโชติ” เผยว่า ทัศนคติเรื่องการเงินคือรากฐานสำคัญของชีวิต ปัญหาการเงินส่วนใหญ่มักเกิดจากรสนิยมที่สูงเกินรายได้ การใช้จ่ายเกินตัว และการตกเป็นเหยื่อของบริการทางการเงินสมัยใหม่ เช่น Buy Now Pay Later

10 สิ่งที่อภิมหาเศรษฐีไม่ทำ

1. ใช้จ่ายเกินตัว: อภิมหาเศรษฐีรู้จักใช้ชีวิตอย่างพอเพียง ไม่ใช้จ่ายฟุ่มเฟือย

2. อวดรวย: พวกเขามักใช้ชีวิตเรียบง่าย ไม่โอ้อวด

3. ซื้อของที่ไม่จำเป็น: อภิมหาเศรษฐีจะคิดก่อนซื้อ เน้นซื้อของที่มีประโยชน์

4. ลงทุนโดยไม่มีความรู้: พวกเขาศึกษาข้อมูลก่อนลงทุน ไม่ลงทุนในสิ่งที่ไม่เข้าใจ

5. กลัวความเสี่ยง: อภิมหาเศรษฐีกล้าเสี่ยง แต่ฉลาดเลือก

6. หยุดเรียนรู้: พวกเขาเรียนรู้เรื่องการเงินอยู่เสมอ

7. คิดว่าตัวเองเก่งที่สุด: อภิมหาเศรษฐีเปิดรับฟังความคิดเห็นจากผู้อื่น

8. ยอมแพ้: พวกเขามีความมุ่งมั่น อดทน ไม่ย่อท้อ

9. คิดว่าเงินซื้อได้ทุกอย่าง: อภิมหาเศรษฐีให้ความสำคัญกับความสัมพันธ์ และสุขภาพมากกว่าเงิน

10. ใช้ชีวิตเพื่อผู้อื่น: พวกเขารู้จักดูแลตัวเอง รักตัวเองก่อน

#buddyroom #MoneyThatLove #ThairathMoney #aomMONEY #FinancialFreedom
 #BillionairesMindset


### นิทานยามบ่าย
เรื่อง : คุณครูพันธุ์หายาก

*Caution : เขียนจากจินตนาการ, เรื่องจริงหรือ fact. ถ้าอยากได้ไปหาเอาจากที่อื่น

-

คุณครู : นักเรียน..ธุรกิจอะไรเอ่ยที่ทำแล้วรวยที่สุดในโลก?

นักเรียน 1 : อสังหาครับ

นักเรียน 2 : ธุรกิจ logistic ครับ

นักเรียน 3 : ธุรกิจธนาคารครับ

นักเรียน 4 : ธุรกิจส่งออกอาหารครับ

นักเรียน 5 : ธุรกิจทางการแพทย์ครับ

นักเรียน 6 : ธุรกิจภาคอุตสาหกรรมครับ

นักเรียน 7 : ธุรกิจขายน้ำมัน

นักเรียน 8 : ธุรกิจทางด้านการเงิน

คุณครู : ทุกคนตอบผิดหมดเลย

นักเรียน(รวม) : โถ่...ทำไมไม่มีคนถูกเลย

นักเรียน 7 : ขายน้ำมันน่าจะรวยสุดแล้วนะครับครู ดูพวกแขกอาหรับสิครับ

คุณครู : เอิ่ม... งั้นครูจะเฉลยแล้วน้า...

คุณครู : ทาดา~ “ธุรกิจส่งออกเงินเฟ้อยังไงละจ๊ะ”

นักเรียน(รวม) : หา...

คุณครู : การที่ประเทศมีสกุลเงินหลักที่ถูกใช้เป็นรีเสิร์ฟ/เป็นทุนสำรองระหว่างประเทศ ที่ประเทศอื่น ๆ จะต้องใช้เพื่อเป็นตัวกลางในการแลกเปลี่ยนเพื่อการนำเข้า-ส่งออกสินค้า เพราะว่าเป็นเงินที่มีสภาพคล่องสูง มีความน่าเชื่อถือ พวกเขาจะได้เปรียบประเทศอื่น ๆ อย่างมากจากการปรับเปลี่ยนนโยบายทางการเงินได้ตามใจชอบ

นักเรียน 1 : แล้วประเทศที่มีสกุลเงินหลักของโลก จะร่ำรวยจากการทำธุรกิจส่งออกเงินเฟ้อได้ยังไงครับครู?

คุณครู : นั่นแหละเคล็ดลับจ่ะ... เวลาที่ประเทศอื่น ๆ เอาสกุลเงินหลักไปถือครองเอาไว้ เพื่อที่จะได้ผลิตเงินท้องถิ่นใช้กันในประเทศ ใช้เพื่อเป็นทุนสำรองระหว่างประเทศ ใช้เพื่อนำเข้า-ส่งออก ทุก ๆ ครั้งที่สกุลเงินหลักเป็นที่ต้องการมากขึ้นมันจะเริ่มขาดสภาพคลองเนื่องจากมีปริมาณของเงินที่ไม่เพียงพอกับหลาย ๆ ประเทศในโลก

ตอนนั้นแหละที่ประเทศเจ้าของสกุลเงินหลักของโลก จะผลิตเงินของพวกเขาเพิ่มเพื่ออัดฉีดสภาพคล่องให้มีปริมาณเงินที่จะหมุนเวียนอยู่ในระบบอย่างเพียงพอต่อการใช้งาน

ดังนั้นนอกจากประเทศเจ้าของสกุลเงินหลักจะมีปริมาณเงินของตัวเองเพิ่มขึ้นแล้ว ด้วยปริมาณของเงินที่ถูกผลิตเพิ่มจะส่งผลให้มูลค่าของเงินนั้นลดลง เราเรียกว่า ”การเฟ้อเงิน“ จะทำลายมูลค่าของเงินในประเทศที่กำลังถือสกุลเงินหลักลงด้วย

ดังนั้นเมื่อประเทศที่ค่าเงินมีมูลค่าลดลงต่อราคาสินค้า พวกเข้าจะต้องจ่ายค่านำเข้าสินค้าที่แพงขึ้น ในขณะที่การส่งออกจะต้องปรับราคาสินค้าให้แพงขึ้นตาม ส่งผลให้เกิดการชะลอตัวของการส่งออก ซึ่งจะส่งผลให้ประเทศขาดสภาพคล่องของสกุลเงินหลักและทุนสำรองของประเทศ

และเนื่องจากภาคของการผลิตจะต้องใช้พลังงาน ประเทศที่มีภาคการผลิตและส่งออกสินค้า จะต้องมีการนำเข้าพลังงานที่ซื้อขายกันเฉพาะสกุลเงินหลักเท่านั้น ดังนั้นเมื่อค่าเงินของสกุลเงินหลักที่พวกเขาถือครองเอาไว้เสื่อมมูลค่าจากการเพิ่มปริมาณเงินเข้ามาในระบบ จากการผลิตเงินเพิ่มของเจ้าของสกุลเงินหลัก พวกเขาจะต้องออกไปหาเงินสกุลเงินหลักให้เพียงพอสำหรับการซื้อพลังงานเพื่อนำมาใช้ภายในประเทศ

ดังนั้นประเทศที่ภาคการส่งออกไม่แข็งแรงพอที่จะหาสกุลเงินหลักเพิ่มขึ้นได้จากการส่งออกสินค้า จะต้องออกไปกู้ยืมเงินสกุลเงินหลักเพื่อนำมาใช้ในการนำเข้าพลังงาน

เมื่อมีการกู้ยืมเงินเกิดขึ้น นักเรียนคิดว่าเงินที่ประเทศเจ้าของสกุลเงินที่จะให้กู้ยืม จะเอาเงินมาจากที่ไหนจ๊ะ?

นักเรียน 8 : ให้ประเทศอื่นกู้ยืมจากเงินทุนสำรองภายในประเทศ ของประเทศเจ้าของสกุลเงินเหรอครับ?

คุณครู : ผิดอีกแล้วจ่ะ... เมื่อหนี้คือสินทรัพย์ประเภทหนึ่ง ดังนั้นประเทศที่ออกสกุลเงินหลักจึงสามารถที่จะนำยอดหนี้จากประเทศผู้กู้ นำมันไปเป็นหลักประกันเพื่อที่จะผลิตเงินใหม่เพิ่มขึ้นมาสำหรับให้กับประเทศผู้กู้ยืม

ดังนั้นนอกจากจะเป็นเจ้าของยอดหนี้ก้อนนั้นที่เป็นสินทรัพย์ด้วยแล้ว พวกเขายังได้เงินก้อนที่เพิ่งจะปล่อยกู้ออกไปกลับมาในรูปแบบของการที่ประเทศที่มาขอกู้ยืมเงิน จะใช้เงินก้อนนั้นในการซื้อพลังงานจากพวกเขาอีกด้วย

นักเรียน 7 : โห...ได้ทั้งขึ้นทั้งล่องเลย

นักเรียน 6 : แล้วประเทศอื่น ๆ จะมีวิธีปกป้องตัวเองจากเรื่องนี้ได้ยังไงบ้างครับ?

คุณครู : หลาย ๆ ประเทศจะใช้วิธีการควบคุมปริมาณทุนสำรองที่เป็นสกุลเงินหลักให้เพียงพอสำหรับกิจการภายในประเทศ ไม่ให้มีจำนวนที่มากหรือน้อยจนเกินไป พวกเขาอาจจะเก็บสินทรัพย์ที่จะค้ำมูลค่าของค่าเงินท้องถิ่นภายในประเทศ ด้วยการถือสินทรัพย์ประเภทโลหะมีค่าแร่เงินหรือทองคำ เพื่อป้องกันค่าเงินภายในประเทศของตัวเอง

นี่ยังไม่รวมเรื่องการปรับตัวตามนโยบายเพิ่มลดอัตราดอกเบี้ยที่มาจากประเทศที่เป็นเจ้าของสกุลเงินหลักของโลกเลยนะ ประเทศที่กำลังใช้สกุลเงินหลักเป็นทุนสำรองจะต้องทำอะไรอีกเยอะเลยแหละ เพื่อความอยู่รอดทางเศรษฐกิจภายในประเทศ

นักเรียน 4 : โห... ทำไมมันดูวุ่นวายมากเลยอะครับ ทั้ง ๆ ที่เงินก็มีไว้แค่ใช้ในการเป็นตัวกลางสำหรับการแลกเปลี่ยนนิครับ

คุณครู : นั่นแหละ.. เมื่อเจ้าของสกุลเงินหลัก สร้างเงินของเขาให้มีฟังก์ชันที่มากกว่าการเป็นแค่เงิน ชีวิตมันก็จะวุ่นวายแบบนั้นแหละ

สำหรับประเทศที่ยอมรับและให้ค่าเงินที่มาจากประเทศ ๆ เดียวที่กุมชะตาทางการเงินของโลกเอาไว้เพียงคนเดียว ก็สมควรแล้วล่ะที่จะต้องรับกรรมไปด้วยกัน

นักเรียน 5 : แล้วจะมีทางไหนมั้ยครับ ที่คนธรรมดา ๆ อย่างพวกเราจะไม่ต้องรับกรรมจากผลการกระทำของประเทศที่ตัดสินใจผิดพลาด และจากการเอาเปรียบของประเทศที่เป็นเจ้าของสกุลเงินหลัก

คุณครู : เป็นเรื่องที่ง่ายมากในระดับของบุคคลจะทำได้ ก็คือการไม่ให้ค่าไม่ยอมรับและปฏิเสธการถือครองสกุลเงินที่คนอื่นเป็นเจ้าของ หมายถึงเงินที่ถูกคนอื่นสร้างขึ้นมาให้เราใช้แถมยังเป็นเจ้าของสกุลเงินสกุลนั้นอีกด้วย คำว่าเป็นเจ้าของ เขาย่อมทำอะไรกับของ ๆ เขาก็ได้ตามใจชอบ

นักเรียน 3 : แล้วมันมีสกุลเงินไหนบ้างอะครับ ที่มันไม่มีใครที่เป็นเจ้าของ ว่าแต่ถ้าไม่มีเจ้าของแล้วใครล่ะที่จะเป็นคนสร้างมันขึ้นมา หรือมันเกิดขึ้นเองตามธรรมชาติดเหรอครับ

คุณครู : เป็นคำถามที่ดีมาก ง่าย ๆ เลยก็คือเงินที่ผู้สร้างได้ตายไปแล้วอย่างบิตคอยน์ยังไงล่ะ ในเมื่อมันไม่มีเจ้าของ มันจึงไม่มีใครเข้าไปปรับเปลี่ยนกลไกทางการเงินของมันได้ตามใจชอบ เช่น อยู่ ๆ อยากจะผลิตจำนวนเพิ่มขึ้นมันก็ไม่สามารถทำได้เพราะเบื้องหลังระบบของมันทำงานด้วยตรรกะทางคณิตศาสตร์ ที่ดำเนินการด้วยการโปรแกรมทางคอมพิวเตอร์ ดังนั้นมันจึงตัดตัวกลางอย่างมนุษย์ขี้โลภที่อาจจะทำตัวเป็นคนดีในตอนแรก และเลวร้ายขึ้นเมื่อมองเห็นผลประโยชน์จากการที่สามารถควบคุมเงินได้

นักเรียน 3 : หมายความว่ามันมีจำนวนที่จำกัดด้วยเหรอครับ แล้วแบบนี้เมื่อถูกใช้กันทั่วโลกมันจะไม่ขาดสภาพคล่องเหรอครับ ขนาดเงินสกุลหลักของโลกยังต้องมีการผลิตเพิ่มเพื่อให้พอต่อการใช้งานเลย

คุณครู : ใช่ มันมีจำนวนจำกัดเพียงแค่ 21 ล้านหน่วย และมันจะไม่มีทางถูกผลิตเพิ่มขึ้นอีก

ดังนั้นเรื่องของสภาพคล่อง ด้วยจำนวนที่มีอยู่อย่างจำกัด ดังนั้นมันจึงสามารถแบ่งหน่วยย่อยลงไปได้อีกจาก 21 ล้านหน่วย BTC เป็น 2100 ล้านล้านหน่วย Sats หรือแบ่งหน่วยย่อยลงไปอีกในระดับของ milli-Sats หรือ micro-Sats

ดังนั้นจากสินค้าและบริการที่ปกติจะมีราคาที่แพงขึ้นจากเงินเฟ้อ จะกลายเป็นราคาจะถูกลงเรื่อย ๆ เมื่อมีความต้องการในการใช้งานบิตคอยน์เป็นเงินที่เพิ่มมากขึ้น รวมถึงค่าแรงของการจ้างงานจะถูกลงเรื่อย ๆ แทนที่จะเป็นการปรับขึ้นเงินเดือน

นักเรียน 3 : แบบนี้ก็แย่สิครับ ถ้าต้องทำงานแล้วได้เงินเดือนน้อยลง

คุณครู : นั่นแหละสิ่งที่ควรจะเป็น อย่าลืมไปว่าระหว่างที่เราทำงาน เราจะได้เงินเป็นบิตคอยน์มาจำนวนหนึ่ง และเราก็เก็บออมบิตคอยน์ที่เหลือจากการใช้ในชีวิตประจำวันเก็บเป็นเงินออมเอาไว้

เงินออมจำนวนเท่าเดิมที่ไม่มีการเสื่อมมูลค่า ในช่วงเวลาที่ผ่านไปที่ข้าวของจะค่อย ๆ มีราคาถูกลงเรื่อย ๆ นั้นทำให้พวกคุณสามารถที่จะใช้เงินออมที่พวกคุณมี ซื้อสิ่งเหล่านั้นได้เพิ่มมากขึ้น ในขณะที่เงินเดือนของคุณได้รับเท่าเดิมหรือน้อยลง

กลับกันในโลกปัจจุบัน พวกคุณทำงานได้เงินเดือนเพิ่มขึ้นทุก ๆ ปี และเก็บออมไม่ได้เพราะเงินเสื่อมค่า คุณมีเงินเท่าไหร่ก็ใช้หมดไปเท่านั้น บางคนสามารถเอาตัวรอดได้จากการนำเงินไปลงทุน บางคนต้องหางานทำเพิ่มจากงานหลักที่ต้องทำอีกสองถึงสามจ๊อบต่อวัน ในขณะที่เมื่อเวลาผ่านไปราคาข้าวของจะแพงขึ้น บ้านที่คุณเก็บเงินซื้อเมื่อคุณเก็บได้ถึงจำนวนที่เคยคำนวณเอาไว้คุณจะพบว่ามันกลับมีราคาที่แพงขึ้นกว่าเงินที่คุณเก็บไปแล้วสองถึงสามเท่า หนทางเดียวที่คุณจะทำได้คือออกไปกู้หนี้ยืมสินเพื่อนำมาใช้ซื้อบ้านสักหลัง และต้องทำงานส่งดอกเบี้ยและเงินต้นไปอีกหลายปี และคุณไม่สามารถที่จะตกงานได้ เพราะถ้าคุณไม่มีเงินมาจ่ายค่าบ้าน บ้านของคุณที่ผ่อนจ่ายไปแล้วอาจจะครึ่งทางอาจจะถูกธนาคารยึดไป

คุณลองคิดดี ๆ ว่าคุณอยากจะอยู่ในโลกที่คุณสามารถเก็บออมเพื่ออนาคตได้ หรือคุณอยากจะอยู่ในโลกที่คุณจะต้องยืมเงินในอนาคตมาใช้ในชีวิตปัจจุบันของคุณ?

ได้อย่างก็ต้องเสียอย่าง เงินเดือนที่เพิ่มขึ้นพร้อมกับข้าวของที่แพงขึ้น และเก็บออมไม่ได้จึงต้องออกไปกู้ยืมเงิน

หรือ เงินเดือนที่ลดลงพร้อมกับราคาข้าวของที่ลดลง และเงินออมของคุณมีอำนาจในการจับจ่ายใช้สอยที่เพิ่มมากขึ้น

เลขครูใหญ่ : คุณครูคะ... ครูใหญ่เรียกพบค่ะ

คุณครู : ครูไปก่อนนะนักเรียนทุกคนที่รัก ครูน่าจะโดนเรียกไปปรับทัศนคติแล้วแหละ ฮ่า ๆ ๆ

สิ่งที่จะฝากเอาไว้ก็คือ “เวลามีค่าศึกษาบิตคอยน์ แล้วก็อย่าศึกษาอย่างเดียวนะ ซื้อมันด้วย” ครูไปล่ะ บุย...

.....
ณ ห้องครูใหญ่

ครูใหญ่ : ผมขอโทษด้วยที่ขัดจังหวะเวลาสอนของคุณครูนะครับ เนื่องจากโรงเรียนของเรามีคนทำงานไม่พอ งานทอดผ้าป่าปีนี้อยากให้คุณช่วยดำเนินการให้หน่อย

คุณครู : (คิดในใจ) อห. กูก็นึกว่าจะคุยเรื่องอะไร เอาอะไรมาให้กูทำอีกวะเนี่ย

#Siamstr
#SiamstrOG


เป็นคน 1% ใน Bitcoin Standard
จะต้องมีบิตคอยน์เท่าไหร่?
------------------
หากเราตั้งเป้าที่จะมีบิตคอยน์เท่ากับค่าเฉลี่ย บนสมมติฐานว่าคนทั้งโลกมีบิตคอยน์เท่ากันทุกคน คิดแบบหยาบ ๆ จะได้ = 21,000,000 BTC / 8,000,000,000 คน
.
แต่ละคนจะมีบิตคอยน์เฉลี่ย 0.002625 BTC คิดเป็นเงินเฟียตประมาณ 3,982 บาท
------------------
แล้วสำหรับคนที่สังคมมักเชิดชูว่าเป็นคน Top 10% ล่ะ? ใน Bitcoin Standard นั้นเขาจำเป็นต้องมีบิตคอยน์จำนวนเท่าไหร่ = 21,000,000 BTC / (8,000,000,000 คน *10%)
.
Top 10% เหล่านี้ต้องมีบิตคอยน์ประมาณ 0.02625 BTC คิดเป็นเงินเฟียตประมาณ 39,820 บาท
------------------
แล้วถ้าเราอยากเป็น Top 1% ใน Bitcoin Standard ล่ะ? ก็ใช้สูตรเดิม = 21,000,000 BTC / (8,000,000,000 คน *1%)
.
Top 1% เหล่านี่ต้องมีบิตคอยน์ประมาณ 0.2625 BTC คิดเป็รเงินเฟียตประมาณ 398,200 บาท
------------------
มันช่างแตกต่างกับการเป็น 1% ใน Fiat Standard ที่คุณต้องมีเงินมากกว่า 1 ล้านดอลลาร์ หรือประมาณ 36,000,000 บาท
.
คุณเป็นคน 1% ใน Fiat Standard กับ Bitcoin Standard ทำไมจำนวนเงินที่ใช้มันต่างกันขนาดนี้?
------------------
อย่าลืมว่ายิ่งเวลาผ่านไป มูลค่าของบิตคอยน์เพิ่มขึ้นเรื่อยๆ (หรือมูลค่าเงินเฟียตลดลงเรื่อยๆ) การที่จะเป็นคน 1% ใน Bitcoin Standard จะต้องใช้เงินเฟียตมากขึ้นเรื่อยๆ ยิ่งคนที่เริ่มศึกษาก่อนและได้ลองสัมผัสกับมันก่อน ก็ยิ่งช่วยลดจำนวนเงินที่ใช้ลงได้มากๆ
.
สูตรและตัวเลขที่ใช้ในการคำนวนนั้นเป็นเลขที่ปัดเป็นเลขง่ายๆ คิดง่ายๆ เพราะหากพิจารณาจำนวนบิตคอยน์ที่หายสาบสูญและจำนวนประชากรที่มีสามารถเข้าถึงบิตคอยน์ได้ ตัวเลขเป้าหมายจะน้อยกว่านี้มาก
คุณอาจถือเพียง 0.1 BTC ก็ทำให้คุณกลายเป็นเจ้าสัวที่ส่งต่อความมั่งคั่งนี้ให้ลูกหลานต่อไปได้สบายๆ
.
และการตั้งเป้าสะสมบิตคอยน์เพื่อเป็น Top 1-10% เป็นเพียงเป้าหมายส่วนบุคคลเท่านั้น เป้าหมายแต่ละคนล้วนแตกต่างกันไปแล้วแต่ความพอใจของแต่ละคน ประเด็นมันอาจไม่ได้ขึ้นกับว่าคุณมีบิตคอยน์มากมายจนทำให้สถานะสังคมคุณสูงลิ่ว
.
ประเด็นคือบิตคอยน์นั้นเป็นหนึ่งในเครื่องมือที่จะช่วยให้คุณมีชีวิตที่มั่นคง ปลอดภัย และวางแผนคาดการณ์อนาคตได้ นี่ไม่ใช่คำแนะนำในการลงทุน เป็นเพียง Note บ่นไปเรื่อยตามประสาเด็กมหาลัย
.
และก็ขอบคุณบทความจาก Right Shift “เป็นคน 1% ในโลกบิตคอยน์” บทความที่สร้างแรงบันดาบใจให้ผมศึกษาและสะสมบิตคอยน์ตามเป้าหมาย (ที่ตอนนี้หาอ่านไม่ได้แล้ว!!) และขอบคุณคุณ nostr:npub1p0glyrz85nu86gevlhrsg9t3pg5uhrhq3sgwjmy8mzq0k09m30pq2jv9kv ผู้ซึ่งผลิต Long-from Note ดีๆ ให้พวกเราชาวคอมมูฯได้อ่านกัน

เวลามีค่ามาก อย่าลืมศึกษาบิตคอยน์กันนะครับ ;)

#Siamstr
https://youtu.be/QLtYvoBcZdE?si=2XD3sg9OwsPoQWde


จดบันทึกสิ่งที่เรียนรู้จาก Principles of Economics ตอนที่ 1

ที่มาที่ไป

ปกติผมเป็นคนไม่อ่านหนังสือภาษาอังกฤษ เรียกว่าพยายามเลี่ยงมาตลอดตั้งแต่สมัยเรียน text book มีไว้เปิดดูสูตร ตัวอย่าง แล้วก็รูป ไม่รู้เรียนรอดมาได้ยังไง ช่วงหลังก็มีเป็นอ่าน article บ้างแต่ไม่ถึงกับหนังสือเป็นเล่ม แต่หลังจากอ่าน Bitcoin Standard จบแล้ว รอ Fiat Standard เวอร์ชั่นแปลไทย อาจารย์ Saifedean ก็ออกเล่มใหม่ Principles of Economics ซึ่งตอนแรกก็คิดว่าจะรอเล่มแปลเช่นกัน แต่พอฟัง podcast ทีเซอร์ที่อาจารย์ Saif อ่านให้ฟัง แล้วเกิดคันไม้คันมืออยากอ่านต่อ เลยไปจัด version pdf มาอ่านไปก่อน แล้วด้วยความที่ไม่ค่อยได้อ่านหนังสือภาษาอังกฤษ ไม่ค่อยชำนาญเลยต้องคอยจดบันทึกสิ่งที่อ่านไว้ ไม่งั้นเดี๋ยวลืมแล้วต้องกลับไปอ่านอีกรอบจะท้อใจ เลยไหน ๆ มีโน้ตไว้เลยก็เอามาแชร์ไว้ดีกว่า เผื่อจะเป็นประโยชน์หรือใครสนใจไปอุดหนุนอาจารย์ Saif กันเพิ่มเติมครับ เพราะในหนังสือมีรายละเอียดและตัวอย่างมากกว่าที่ผมรวบรวมมาครับ

ผมไม่กล้าเรียกสิ่งนี้ว่ารีวิวหนังสือ หรือว่าแปลหนังสือ เพราะผมไม่มีความสามารถหรือประสบการณ์ขนาดนั้นนะครับ เลยเรียกว่าเป็นสิ่งที่ผมได้เรียนรู้จากหนังสือเล่มนี้แล้วกันครับ อาจจะมีแปลมาตรงตัวบางประโยคบ้าง อ่านหลายย่อหน้าแล้วมาสรุปย่อบ้าง อ่านผิดผ่านถูกบ้าง ใครเจอที่ผมเข้าใจผิด มาแจ้งกันได้ หรือมี feedback อื่นใดก็บอกกันได้ครับ เนื้อหาช่วงแรกอาจจะไม่ซับซ้อนมาก สิ่งที่จดไว้ดูน้อยมากเมื่อเทียบกับบทหลัง ผมเลยอาจจะแบ่งเนื้อหาตามความยาวที่เหมาะสมแต่ละตอนนะครับ เริ่มกันเลย

![image](https://image.nostr.build/fc2ded14e23472739a2cb8ddaba8e684e986b46f5db3f41936e4e561940e697c.jpg)

## Principles of Economics
Saifedean Ammous

### Introduction

ตำราเศรษฐศาสตร์แบบเคนเซียนมักทำให้ผู้เรียนสับสน เนื่องจากเน้นการใช้สมการที่ซับซ้อน โดยไม่คำนึงถึงที่มาที่ไปและเหตุผล แต่ตำราเล่มนี้จะนำเสนอในแนวทางเศรษฐศาสตร์ออสเตรียน ซึ่งเน้นการเข้าใจหลักการพื้นฐานของเศรษฐศาสตร์ หนังสือเล่มนี้ตั้งใจจะเป็นเครื่องมือการสอนที่ใช้ในมหาวิทยาลัย โดยอ้างอิงเนื้อหาไปยังเสาหลักของเศรษฐศาสตร์สายออสเตรียนอย่าง Menger, Rothbard, และ Mises

หนังสือถูกแบ่งออกเป็น 5 parts มีทั้งหมด 18 chapters
part I    (chapter 1-3): จะกล่าวถึงหลักคิดพื้นฐานของออสเตรียน
part II  (chapter 4-8): จะครอบคลุมถึงพฤติกรรมของมนุษย์ที่มีผลต่อเศรษฐศาสตร์
part III (chapter 9-12): จะสำรวจเศรษฐศาสตร์เชิงสังคม ทุนนิยม และบทบาทของเงิน
part IV (chapter 13-15): จะพูดถึงเรื่องดอกเบี้ยและระบบการเงิน
part V  (chapter 16-18): จะศึกษาเศรษฐศาสตร์ที่เกี่ยวข้องกับความรุนแรง ความปลอดภัย และการพัฒนาอารยธรรมมนุษย์

## Part I - Fundamental

### Chapter 1 - Human Action

เศรษฐศาสตร์ไม่ได้หมายความถึงแค่สิ่งของหรือความร่ำรวยเท่านั้น แต่มันหมายถึงผู้คนและการเลือกทำสิ่งต่างๆ ของผู้คน สินค้า สิ่งของต่างๆ และบริการ มีความหมายและมีค่าขึ้นมาได้ จากการกระทำและการตัดสินใจของผู้คน

การกระทำนั้นคือการที่เปลี่ยนความตั้งใจให้เป็นการดำเนินการ เพื่อที่จะบรรลุเป้าหมายหรือสถานะที่พึงพอใจมากขึ้น โดยเป็นการตอบสนองต่อสิ่งเร้าและสิ่งแวดล้อมรอบข้าง

มนุษย์แตกต่างจากสัตว์อื่นๆ ด้วยการกระทำที่มีเหตุผล สามารถจดจำความสัมพันธ์และสาเหตุของผลลัพธ์รอบตัว และเข้าใจในเหตุผลของผู้อื่น มนุษย์สามารถควบคุมสัญชาตญาณ อารมณ์ และความปรารถนาของตนเองได้ แม้ว่าการมีเหตุผลไม่จำเป็นต้องหมายความว่ามันจะถูกต้องเสมอไป ไม่เกี่ยวข้องกับศีลธรรมหรือจะไม่เสียใจในภายหลัง การมีเหตุผลหมายถึงการไม่ทำตามสัญชาตญาณที่ไม่สามารถควบคุมได้

![image](https://image.nostr.build/5e8406cecb33d13a84bced95e357d9bbafe2f5acd91a3cc315547cd09bf877ac.jpg)

เศรษฐศาสตร์ออสเตรียนเน้นการทำความเข้าใจในเหตุและผลของกิจกรรมทางเศรษฐกิจ ใช้การทดลองทางความคิดและสามัญสำนึก แตกต่างจากสายหลักที่ใช้การวิเคราะห์ทางคณิตศาสตร์ ซึ่งอาจไม่มีความหมายหากไม่เข้าใจในเหตุผลของมนุษย์ เราไม่สามารถใช้สมการเดียวกันกับฟิสิกส์หรืออะตอมได้ เพราะสิ่งเหล่านั้นไม่มีความคิดหรือการกระทำเหมือนมนุษย์

วิธีคิดที่แตกต่างของเศรษฐศาสตร์สายหลักและออสเตรียน ตัวอย่างเช่น ในสายหลัก นักการเมืองอาจสัญญาว่าจะกำหนดเพิ่มเงินเดือนขั้นต่ำ แล้วคำนวณออกมาเป็นตัวเลขว่าคนมีรายได้เพิ่มขึ้นเท่าไหร่ และเกิดการบริโภคเพิ่มเท่าไหร่

แต่ในทางออสเตรียนแล้ว ค่าแรงขึ้นอยู่กับการตกลงระหว่างนายจ้างกับลูกจ้าง นายจ้างต้องพิจารณาถึงงานที่ได้ ผลผลิตของบริษัท ลูกจ้างต้องเปรียบเทียบค่าแรงกับเวลาที่เสียไปกับการทำงานอื่นๆ การกำหนดค่าแรงขั้นต่ำอาจทำให้การจ้างงานลดลง เพราะนายจ้างอาจพิจารณาว่าไม่คุ้มค่ากับผลผลิตที่ได้ นำไปสู่การเลิกจ้างหรือปิดกิจการ นี่คือจุดที่ต่างกัน

### Chapter 2 - Value

คุณค่า (Value) ของสิ่งต่างๆ นั้นเกิดจากการตัดสินใจของผู้คน ว่าสิ่งนั้นช่วยให้ชีวิตของพวกเขาดีขึ้นมากน้อยเพียงใด หากไม่มีความคิดเห็นของผู้คน คุณค่าของสิ่งนั้นก็จะหายไป กลายเป็นวัตถุสิ่งของธรรมดาชิ้นหนึ่ง

![image](https://image.nostr.build/9e759af6b4957a8487e0b02fe379e3e7473c3db589761ece51dcf8dd8314e933.jpg)

สินค้า (Goods) หมายถึงสิ่งที่มีประโยชน์ต่อผู้คน และทำให้ผู้คนที่ได้รับหรือครอบครองพอใจ หรือเชื่อมโยงไปถึงความพึงพอใจในอนาคต

อรรถประโยชน์ (Utility): คือความสามารถของสินค้าที่จะทำให้ผู้คนพอใจ โดยขึ้นอยู่กับความเข้าใจในการเชื่อมโยงระหว่างสินค้ากับสิ่งที่เติมเต็มในชีวิต สินค้าจะมีประโยชน์กับผู้คนเมื่อมันเป็นที่ต้องการ ถ้าไม่มีใครต้องการมันจะเป็นเพียงแค่วัตถุสิ่งของ

ความขาดแคลน (Scarcity): เกิดขึ้นเมื่อความต้องการสินค้าสูงกว่าจำนวนที่ผลิตได้ ซึ่งความขาดแคลนนี้เองทำให้เกิดศาสตร์ของเศรษฐศาสตร์ สินค้าบางชนิดมีประโยชน์กับผู้คนแต่ไม่ขาดแคลน เช่น อากาศ

เศรษฐศาสตร์ (Economics): ศาสตร์ที่ศึกษาการตัดสินใจของผู้คนในสภาวะที่มีความขาดแคลน ซึ่งเป็นสถานการณ์ที่เกิดขึ้นตลอดเวลา ทำให้ผู้คนต้องตัดสินใจในการกระทำต่างๆตลอดเวลา

คุณค่า (Value): คือความพึงพอใจที่ได้รับหรือคาดหวังที่จะได้รับจากสินค้า คนแต่ละคนมีการตัดสินคุณค่าไม่เหมือนกัน ตามความสำคัญของสินค้าชิ้นนั้น ต่อชีวิตคนคนนั้น

คุณค่าเชิงสัมพัทธ์ (Subjective Value): คุณค่าของสินค้าไม่เหมือนกันสำหรับทุกคน และคุณค่าเป็นเรื่องส่วนบุคคล ซึ่งขึ้นอยู่กับการประเมินของแต่ละบุคคล ถ้าไม่มีคนแล้วก็ไม่มีคุณค่าใดๆ

คุณค่า ความพึงพอใจ ไม่มีหน่วยวัด มันวัดไม่ได้ ขึ้นอยู่กับความคิดแต่ละคน และสามารถเปลี่ยนแปลงได้ตามกาลเวลา

คุณค่ากับราคาไม่เหมือนกัน ราคาขายเป็นผลจากการเห็นคุณค่าของสินค้าที่แตกต่างกันระหว่างผู้ซื้อและผู้ขาย คนขายเห็นคุณค่าของสินค้านั้นน้อยกว่าราคาขาย คนซื้อเห็นคุณค่าของสินค้านั้นมากกว่าราคาขาย มันถึงจะเกิดการซื้อขาย ถ้าทุกคนให้คุณค่าสินค้าเท่ากันจะไม่เกิดการซื้อขายขึ้น

คุณค่าไม่ได้เกิดจากการลงแรงทำงานเสมอไป การลงแรงทำงานในสิ่งที่คนไม่ได้ต้องการก็ไม่ได้ทำให้สินค้ามีคุณค่าขึ้นมาได้ มันไม่ได้เป็นตามหลักของ Marxist แต่มันขึ้นอยู่กับว่าสินค้าตอบสนองความต้องการได้มากแค่ไหน

Marginal: เมื่อเรามีสินค้ามากกว่าปริมาณหนึ่ง คุณค่าของสินค้าชนิดเดียวกันชิ้นถัดๆไปที่มีต่อเราจะค่อยๆลดลง ยกเว้นสินค้าประเภทเงินหรือทุน

Water-Diamond Paradox: น้ำสำคัญกับการมีชีวิตอยู่ เพชรไม่สำคัญ แต่ในสถานการณ์ปกติ เพชรมีราคาแพงกว่าน้ำ เพราะเรามีน้ำเพียงพอในความต้องการของเรา น้ำที่เกินความต้องการเราจึงมีราคาถูก กลับกันถ้าอยู่ในสถานการณ์ที่ไม่ได้ดื่มน้ำมาหลายวัน น้ำแก้วแรกจะมีราคาแพงกว่าเพชร

![image](https://image.nostr.build/c896918a8d6ed2cb5eb7af94ea18c541f56c50f89d59856938d5322edc428de5.jpg)

** ต่อ chapter 3 ในตอนหน้าครับ


ตามธรรมชาติของมนุษย์ (ปกติ) จะกินอาหารเมื่อเรารู้สึกหิวครับ ร่างกายจะบอกกับเราเองว่าเวลาไหนที่ควรจะกินอาหาร

การกำหนดเวลากินอาหาร 3 มื้อ เช้า กลางวัน เย็น แบบเป็นเวลา หรือบางคนวันละ 5 มื้อ เช้า สาย กลางวัน เย็น ก่อนนอน ไม่ใช่เรื่องปกติของมนุษย์ครับ มันเป็นการฝืนธรรมชาติ

ลองนึกภาพว่าอวัยวะต่าง ๆ ในร่างกายเราเมื่อมีการใช้งาน เช่น กล้ามเนื้อ ก็ยังต้องมีการพักเพื่อซ่อมแซมฟื้นฟูสภาพหลังการใช้งาน ที่นี้ระบบทางเดินอาหารก็เป็นระบบอวัยวะหนึ่งที่ต้องมีการซ่อมแซม

ดังนั้นถ้าหากเรากินอาหาร 3 มื้อต่อวันหรือมากกว่านั้น อวัยวะพวกนี้ที่พูดถึงจะได้รับการซ่อมแซม ได้พักจากการทำงานในตอนไหน มันเหมือนเราใช้งานมันอยู่ตลอดเวลา กล้ามเนื้อยังล้านับประสาอะไร(กับหัวใจ)กับระบบทางเดินอาหาร

และเมื่อใช้งานมันหนักบวกกับไม่ได้พักเลย ระบบจะรวน ทั้งการย่อยอาหาร จุลินทรีย์ในลำไส้ การสร้างภูมิคุ้มกัน

กลับมาที่ความรู้สึกไม่อยากอาหาร มันเกิดขึ้นได้เมื่อเรากินอาหารที่มีสารอาหารมากพอครับ ร่างกายจะไม่กระตุ้นความอยากอาหาร เพราะยังมีสารอาหารเหลือพอให้ใช้จากมื้อก่อน ดังนั้นต้องลองนึกดูว่าก่อนหน้านั้นกินอาหารอะไรเข้าไป ปริมาณเยอะแค่ไหน สำหรับผมแล้วถ้าเป็นเนื้อ(วัว) 300-400 กรัม ผมสามารถอยู่ได้ 1 วัน ครึ่งโดยที่ไม่หิว กลับกันถ้าเป็นอาหารตามสั่งที่เน้นข้าว(คาร์ป)และกับที่เป็นเนื้อหมู(โปรตีน+ไขมัน) ผมแทบจะรู้สึกหิวทุก ๆ 4 ชม. เลย

การอิ่มของเราจะมาจากการได้รับสารอาหารอย่างเพียงพอครับ เช่น โปรตีน, ไฟเบอร์, วิตามิน/แร่ธาตุ

จะไม่ใช่จากพลังงาน เช่น น้ำตาล, ไขมัน อันนี้กินให้ตายก็ไม่รู้สึกอิ่มครับ เป็นความอิ่มหลอก ๆ เพราะว่าความจุกระเพาะมันรับไม่ไหว

และสิ่งที่สำคัญ พยายามอย่ากินคาร์บฯ พร้อมกับไขมันนะครับ พลังงานจากน้ำตาล กับพลังงานจากไขมัน ร่างกายจะเลือกไม่ถูกว่าจะต้องเอาอะไรไปใช้งานก่อน มันจะกลายเป็นการเก็บสะสมทั้งคู่


ในสังคมปัจจุบัน การที่คนกลุ่มใหญ่ ที่คิดเหมือนกัน จะเป็นผู้ชนะ และคิดว่าตัวเองถูกต้องที่สุด นี่คือ"สังคมประชาธิปไตย"

แต่จริงๆแล้วเราไม่สามารถมีสิทธิ ไปเปลี่ยนความคิดคนอื่นได้ ทุกคนสามารถมีความคิดที่แตกต่างกันได้ และอยู่ร่วมกันได้โดยมีความคิดที่แตกต่างกัน

มันคือสังคมแบบ "อิสระนิยม" ไม่ใช่ทั้งแบบ สังคมนิยม และสังคมเสรีนิยม

เราจงเคารพสิทธิทางความคิดให้แต่ละบุคคล

#siamstr


ผมทราบดีว่าโครงการ ponzi(digital) wallet นั้นมีทั้งคนเห็นด้วยและไม่เห็นด้วย
https://image.nostr.build/5876ce5b415999b37260edf6a7ca5274dcc018dca2bfac7a3f0be3a0cf247102.jpg#m=image%2Fjpeg&dim=1080x1350&blurhash=_NGkd%3DouNFx%5ER%25t7s%3D%7DtRRxXaxR%2Boyf%2BBibwxsM%7BV%5BjZW%3DObR%25R%25t9n%24R%2Bn-IoRPV%5BoIWFfOadITx%5Ds%3AV%3FWZadk9jYxaW%3DbcovogkDt8axM%7CoxofWXV%40NGt7afjqa%25WAn%7E&x=6c90e343a1bccf733d72e49113fbcb7f1dbbd50588919c7d9a5287bd25146986
ต้องเรียนว่าคนที่เห็นแก่เวลาสูงก็จะเอาลูกเดียว อนาคตจะกระทบอย่างไรช่างแม่ง เราในฐานะรัฐบาลของนักการเมืองจึงรับฟังทุกความเห็น และสนใจแค่ความเห็นที่ชื่นชอบเพื่อเฟ้นหาความชอบธรรมมาอ้างให้ดูหล่อเหลา และเราจะไม่ปรับ เพราะจะปรับได้อย่างไรในเมื่อที่พูดไปยังไม่รู้จะทำจริงยังไง เราจึงเลือกข้อแนะนำที่เราชอบ ที่สร้างประโยชน์ให้เราและพรรคพวกกันเองมากที่สุด ประชาชนอย่ามาทำรู้เยอะ คนรู้เยอะคือคนเลวนะไม่รู้เหรอ
.
ผมอยากให้เราลองนึกภาพไปด้วยกันว่า มีเงินที่เสกหรือกู้มาใส่ในระบบ 560,000 ล้านบาท ถ้าท่านเป็นภาคอุตสาหกรรม ท่านจะกักตุนสินค้าและวัตถุดิบเพื่อรองรับเม็ดเงินสร้างง่ายไหม และไปกว้านซื้อวัตถุดิบจนราคาพุ่งสูงจนรายย่อยเอื้อมไม่ถึง เพื่อที่รายใหญ่ไม่กี่รายจะผลิตสินค้ามาเตรียมแย่งชิ้นเค้กนี้ที่ต้นน้ำหรือไม่ และท่านไม่ต้องห่วงจะมีคนกลางสาระแนที่เป็นคนใหญ่คนโตช่วยเข้ามาแทรกเก็บค่าธรรมเนียมในทุกขั้นตอนของห่วงโซ่อุปทานเพื่อผลักราคาให้สูงขึ้นไปอีก
.
จะมีการจ้างคนแบบฉาบฉวยระยะสั้น ให้ค่าแรงต่ำๆ ที่แปปเดียวก็เลิกจ้างไหม แล้วคิดดูนะครับเงินจะเข้ามาอยู่ในกระเป๋าของพี่น้องประชาชนเท่าไร ซึ่งเยอะของมึงคือใช้ไม่ถึงเดือนก็หมด เงิน 10,000 ที่ท่านจะได้มาใช้จ่ายเร็วๆ นี้ มันมาพร้อมโปรโมชันของแถมสุดคุ้ม นั่นคือเงินทั้งหมดที่ท่านมีอยู่รวมถึงที่จะหาได้ในอนาคต มันจะด้อยค่าลงถาวร ซึ่งผมไม่บอกก่อนหรอก บอกก็โง่อ่ะดิ
.
เราตั้งใจให้เงินถูกเอาไปใช้ในพื้นที่ตามบัตรประชาชนของท่าน แม้ว่ารัศมีโดยรอบที่ใช้ได้จะมีแค่ทุ่งนาป่าเขา และมีร้านชำยายศรีอยู่เพียงร้านเดียวก็ตาม แต่ยายศรีก็รับเงินดิจิทัลไม่ได้นะ เพราะไม่ได้จด VAT และท่านจะลงทุนสร้างอาชีพโดยการสั่งรถเข็น หม้อไห กระทะในลาซาด้าก็ไม่ได้ ระยะมันเกิน
.
แต่เราเข้าใจหัวอกของท่าน เราจึงเตรียมการแก้ปัญหานี้ไว้แล้ว เพื่อช่วยพัฒนาชุมชนที่ท่านอยู่ไม่ใช่แค่เมืองใหญ่
.
หากถิ่นอาศัยท่านทุระกันดาร ท่านไม่ต้องห่วงเรื่องว่าจะไปใช้จ่ายที่ไหน ส.ส.ของเราและพรรคพวกที่เป็นนายทุนจะรีบไปตั้งร้านค้าเพื่อขายโก่งราคาโดยไว รวมถึงตั้งร้านรับแลกเงินดิจิทัลเป็นเงินสดจัดโปรลด 30-50% เพื่อเอาใจท่านที่ร้อนเงิน ด่วน! รีบแลกวันนี้ไม่งั้นจะกดราคาไปเรื่อยๆ
.
หากท่านเห็นตรงกันกับผม และชอบโครงการนี้อยู่ ท่านอย่ายอมให้คนรู้มากและพูดความจริงอย่างมีเหตุผลสุดๆ มายับยั้งโครงการนี้ และขอให้ส่งเสียงบอกกับพวกเราบ้างว่า ท่านจะมีความสุขได้สักกี่น้ำ และดีใจที่รัฐบาลนี้ทำให้ท่านโดนปล้นเงินในกระเป๋าไม่รู้ตัว (ซึ่งจริงๆ ก็ทุกรัฐบาลนั่นแหละ แก้ตัวนิด เผื่อดูดีขึ้น)
.
เราเองก็อยากได้กำลังใจจากทุกคน เพราะพวกเราลงทุนไปมากและความนิยมเราพังทลายย่อยยับจากการฉวยผลประโยชน์ระยะสั้น และนี่คือโอกาสอันดีที่เราจะกอบกู้ศรัธทาคืนโดยไม่ใช้เงินตัวเอง แม้ว่ามันจะสร้างผลกระทบระยะยาวใดๆ ก็ตาม อีก 4 ปีพวกเราก็ไปแล้วนี่ แถมเลือกตั้งรอบหน้าก็ไม่รู้จะได้เป็นอีกมั้ย เราไม่มีอะไรจะเสีย แม้จะกระทำควายๆ อะไรไปก็ไม่เห็นต้องรับผิดชอบ
.
ฉะนั้นต้องเอาให้คุ้ม ประเทศชาติจะเจริญไปทำไม ถ้าฉันยังก๊อกๆ แก๊กๆ ความมั่งคั่งในกระเป๋าตังค์กูต้องมาก่อน
.
ดังนั้น เราตั้งใจมาทำงานให้พี่น้องประชาชนจริงๆ ครับ และนี่แค่น้ำจิ้ม เตรียมตัวเตรียมใจไว้ให้ดีนะครับประชาชนที่รัก 5555555+"
ด้วยความเคารพจาก
นายเศรษนึก ทวีสินทรัพย์ส่วนตัว, ประธานาทิพรส
#Siamstr


## เวลา

ท่านอาจจะให้ความสำคัญกับเงินตรา เป็นสิ่งสำคัญจำเป็นอันดับแรกที่ท่านจะต้องแสวงหา

เงินตราที่ท่านจะได้รับ จะแลกมาด้วยหยาดเหงื่อแรงกายและสติปัญญาของท่าน ท่านอาจจะมองว่าเป็นสิ่งที่คุ้มค่ากับชีวิต เมื่อเงินตราเหล่านั้นสามารถใช้สอยแลกเปลี่ยนเป็นสิ่งอื่น ๆ ที่ท่านนั้นปรารถนา ท่านอาจจะแสวงหาเงินตราจนท่านลืมไปว่า “เวลา” นั้นเป็นอีกสิ่งหนึ่งที่ท่านจะต้องเสียมันไป

ความเหนื่อยล้าจากการเสียหยาดเหงื่อแรงกายจะสามารถพักฟื้นได้ใหม่ สติปัญญาที่ได้ใช้ไปกับการทำงานก็สามารถเพิ่มทวีขึ้นจากการเรียนรู้ แต่ “เวลา” เป็นสิ่งที่จะหายไปจากชีวิตของท่านทุก ๆ ชั่วขณะ ไม่ว่าท่านจะรับรู้หรือไม่รับรู้ถึงมันก็ตาม ในไม่นานท่านจะสังเกตเห็นว่าเวลาได้พรากเอาร่างกายหนุ่มสาวของท่าน กำลังวังชาที่ท่านเคยมีเปลี่ยนท่านให้กลายเป็นเพียงคนที่แก่เฒ่า ในวันที่ท่านจะเฝ้านับวันเวลาในปฏิทินที่จะผ่านไป รอหมายสำคัญของวันเวลาต่าง ๆ ที่บรรดาญาติพี่น้อง ลูกชายและลูกสาว หลานชายและหลานสาว จะพร้อมหน้าพร้อมตากันอีกครั้ง

ท่านจะแสวงหาเงินตราจนกระทั้งพ่อและแม่ของท่านจะแก่เฒ่า ท่านจะใช้เวลาในการทำงานหาเงินตราเพื่อส่งเสียเลี้ยงดูพวกท่าน ท่านจะมีเวลาที่เหลือเพียงเพื่อแบ่งมันมาใช้ในการสนทนาทางไกล ที่ท่านเองก็ไม่ได้ใส่ใจที่จะเอาใจใส่ในการรับรู้เรื่องราวต่าง ๆ ของพวกท่าน และในบางครั้งในวันเวลาที่สำคัญตามปีปฏิทิน ท่านจึงมีเวลาที่จะกลับไปหาเพื่อพบหน้ากับพ่อและแม่ของท่าน และท่านก็จะพบว่าเวลาได้พรากเอาร่างกายของพ่อและแม่ของท่านให้แก่เฒ่าลงไป “เวลา” จะเฉลยความเป็นจริงให้กับท่านได้พบว่า ภาพความทรงจำที่ท่านเคยมีต่อพ่อและแม่ของท่านเมื่อครั้งที่ได้จากลากันครั้งก่อนนั้น มันเปลี่ยนแปลงไปได้มากมายแค่ไหน

ท่านจะแสวงหาเงินตราจนกระทั้งลูกชายและลูกสาวของท่านต้องเข้าโรงเรียน ท่านจะใช้เวลาในการทำงานหาเงินตราเพื่อส่งเสียลูกชายและลูกสาวของท่านให้ได้เข้าเรียนในที่ ๆ ดี ท่านจะมีเวลาในแต่ละวันเหลือเพียงเพื่อพบหน้าและพูดคุยกับลูกชายและลูกสาวของท่านก็ต่อเมื่อท่านเลิกจากการทำงาน พร้อมกับที่ลูก ๆ ของท่านที่ได้กลับมาจากโรงเรียน ในขณะที่ท่านได้ตรากตรำทำงานเพื่อหาเงินตรา “เวลา” ก็จะค่อย ๆ พรากเอาความเยาว์วัยของลูกชายและลูกสาวของท่านไป พวกเขาจะเติบใหญ่และจะสร้างครอบครัว ๆ ใหม่ เมื่อเวลาได้นำพาให้พวกเขาเข้าสู่วัยที่พร้อมจะเป็นพ่อและแม่เหมือนอย่างที่ท่านก็เคยเป็น

ในช่วงเวลาหนึ่ง เมื่อท่านเริ่มมีเวลาว่างอยู่อย่างเหลือเฟือ ท่านที่ว่างเว้นจากการต้องตรากตรำทำงานเพื่อหาเงินตรา ในความชราของท่าน ท่านจะพบว่าความฝันของท่านในทุก ๆ ค่ำคืน ที่ความฝันนั้นได้แสดงถึงเรื่องราวของลูกชายและลูกสาวของท่านให้ท่านได้เห็น มันจะเป็นความฝันที่ท่านกำลังใช้เวลาที่ท่านมีเล่นสนุกอยู่กับลูกชายและลูกสาวตัวน้อย ๆ ของท่าน ลูกชายและลูกสาวในวัยที่กำลังน่ารักน่าทะนุถนอมที่สุด เด็กชายและเด็กหญิงตัวเล็ก ๆ ที่ส่งเสียงหวานออดอ้อนพ่อและแม่ให้เล่นสนุกไปกับพวกเขา มันเป็นช่วงเวลาอันแสนสั้นก่อนที่พวกเขาจะเติบโตขึ้น น้ำตาของท่านจะไหลแม้ในยามที่ท่านหลับฝัน ความฝันเหล่านั้นจะย้อนภาพวันวานแห่งความปิติสุขที่ท่านได้เคยพลาดกับมันไป

ท่านจะตื่นขึ้นจากการหลับฝันและพบกับความเป็นจริงที่ว่า ลูกชายและลูกสาวที่ท่านได้ฝันถึง บัดนี้ได้แต่งงานเพื่อสร้างครอบครัวและมีลูก ๆ ตัวน้อยของพวกเขาไปแล้ว ท่านจะน้ำตาไหลอีกครั้งเมื่อท่านถวิลหาช่วงเวลาแบบที่ปรากฏในความฝัน ท่านจะจำได้อีกครั้งเมื่อท่านได้นึกย้อนกลับไปว่า ในช่วงเวลาเหล่านั้นท่านไม่เคยได้ใช้เวลาเพื่ออยู่เล่นกับพวกเขา ลูกชายและลูกสาวตัวน้อย ๆ ในวัยที่กำลังน่ารักของท่าน ท่านจะจำได้ว่าท่านเคยยอมแลกวันเวลาเหล่านั้นเพื่อเปลี่ยนมันเป็นเงินตราที่ท่านเคยถวิลหา เงินตราที่ในขณะนี้ท่านมีมากมายเกินความต้องการ แต่มันกับเป็นสิ่งที่ไร้ค่าเมื่อมันไม่อาจจะใช้เพื่อซื้อช่วงเวลาดี ๆ เหล่านั้นให้หวนคืนมาได้อีกครั้ง

ท่านจะอยากได้ “วันเวลา” ในการกลับไปอยู่ดูแลพ่อและแม่ของท่าน และท่านจะต้องการ “วันเวลา” เพื่อย้อนกลับไปเล่นกับลูก ๆ ของท่าน ท่านจะยอมแลกเงินตราทั้งหมดที่ท่านได้หามาทั้งชีวิต เพียงเพื่อได้กลับไปอยู่ในช่วงเวลาเหล่านั้นแม้เพียงไม่กี่เสี้ยวของนาที

ท่านจะพบว่าเป็น “เวลา” นั่นแหละ สิ่งที่มีติดตัวท่านมาตั้งแต่กำเนิดโดยที่ไม่ต้องคอยเสาะแสวงหา ว่ามันเป็นสิ่งที่มีค่าและสำคัญที่สุดสำหรับท่าน

อีกหนึ่งเศษชิ้นส่วนของความเป็นจริง เมื่อท่านได้ตระหนักรู้ถึงสิ่งผิดพลาด ท่านจะพบว่าเงินตราที่ท่านเสียเวลาไปมากมายเพื่อแลกมันมา ถ้าหากว่าโลก จะมีเงินตราที่แข็งแกร่งและดีมากพอจะทำให้มนุษย์ ไม่จำเป็นที่จะต้องตรากตรำเพื่อแสวงหามันอย่างเกินพอดี เงินตราที่มนุษย์จะสามารถเก็บออมเพื่อข้ามผ่านการเวลา เงินตราที่จะทำให้มนุษย์อย่างพวกเรามีเวลาอย่างเหลือเฟือในชีวิต เพื่อที่จะใช้มันไปกับสิ่งอื่น ๆ ที่จะสร้างคุณค่าต่อตัวเราเองและผู้อื่น

เงินตรา ที่ไม่ใช่ความจงใจของผู้ที่ออกแบบมันมาเพื่อการคดโกง และใช้ในการเบียดเบียนแย่งชิงวันเวลาของมนุษย์คนอื่น ๆ เพื่อมอบผลประโยชน์เหล่านั้นเฉพาะผู้ที่เป็นคนออกแบบระบบ

พวกเราก็คงจะไม่ต้องมานึกเสียใจกันในภายหลัง เมื่อเราพบว่าเวลาที่เราได้เสียมันไป มันไปอยู่บนเงินตราที่จะปลดปล่อยเราให้เป็นอิสรภาพจากวันเวลา ไม่ใช่เงินตราที่จะจองจำวันเวลาของพวกเราเอาไว้

.

พวกคุณอาจจะนึกภาพไม่ออกว่า “เงินตราที่ดี” จะปลดปล่อยเราให้เป็นอิสรภาพจากวันเวลาได้อย่างไร? ในปี 2008 ถ้าหากคุณมีบิตคอยน์อยู่ 100,000 BTC ในตอนนี้คุณจะใช้ ”เวลา“ ที่มีไปกับการทำอะไร? และถ้าหากคุณกำลังอยู่ในอนาคตที่เงินไม่มีการเสื่อมค่าเพราะมีใครบางคนจงใจทำให้มันเสือม คุณคิดว่าคุณจะใช้เวลาในการหาเงินไปทั้งชีวิต หรือคุณจะหาเงินแค่ให้พอดีกับการมีชีวิตและเอาเวลาของคุณไปใช้ในการทำอย่างอื่น?

ในขณะนี้มันอาจจะเป็นช่วงเวลาที่เจ็บปวด แต่เพื่อไม่ให้ลูกชายและลูกสาว หลานชายและหลานสาวของเราจะต้องเจ็บปวดเหมือนกับที่พวกเราจะต้องเผชิญ พวกเราจะต้องยอมสละเวลาอันมีค่า เพื่อใช้เวลาไปกับการศึกษาค้นหาว่าอะไรคือเงินที่ดี ก่อนที่เราก็จะพบว่า

คำตอบของคำถามมันคือ “บิตคอยน์”

#Siamstr
#SiamstrOG


ขอเหลาเรื่องรองเท้านิด

เนื่องจากหลายท่านเห็นผมเล่นออกกำลังกายแล้วใส่รองเท้าที่ไม่มีซัพพอร์ตใดๆ ก็อดเป็นห่วงไม่ได้

จริงๆเรื่องนี้ก็เป็นยากลืนยากเริ่องนึงเหมือนกัน แต่เข้าใจว่า ทุกคนในทุ่งม่วงเป็นคนเปิดใจ ผมจากลองพยายามเล่าตามความเข้าใจผมดู

ผมเล่นบาสมาตั้งแต่เด็ก เล่นอยู่กีฬาเดียว จริงจังมาก ช่วงมัธยมเดินสายแข่งไปทั่ว ตั้งแต่ระดับจังหวัดจนถึงไประดับประเทศ เรียกว่าแทบไม่มีวันไหนที่ผมไม่ได้จับลูกบาสเลย

แต่ก็เป็นเหมือนเด็กมัธยมยุคนั้นทั่วไป เราไม่มีสตางค์จะไปซื้อรองเท้าดีๆมาใช้หรอก พวกเรามีตัวเลือกกันตัวเดียวคือ”นันยาง”

แต่มันดันใช้งานได้ดีซะนี่ เป็นที่รู้กันว่าพื้นมันหนึบมาก ลุยได้ทุกสนาม เคลื่อนไหวได้คล่องตัว แถมราคาสามัญชน แล้วผมดันใช้รองเท้าเปลืองมากซะด้วย ผมไม่เคยซักรองเท้าเลย พื้นมันทะลุก่อนที่มันจะดำทุกคู่ไป (ประมาณเดือนละคู่)

ไม่แปลกที่ตลอดอายุนักกีฬาในวัยเด็กของผมจะใส่อยู่ยี่ห้อเดียว

พอเข้ามหาลัยจนไปถึงตอนเริ่มทำงานช่วงแรก วิถีในระบบมันพาให้เราต้องเลิกทำสิ่งที่เราชอบไป มีโอกาสได้กลับมาเล่นบาสอีกทีตอนย้ายกลับมาอยู่ที่เมืองชลแล้ว

ตอนนั้นพอเริ่มมีสตางค์บ้างก็พยามหารองเท้าดีๆมาใส่ ทั้งลอง ทั้งใช้ ทั้งสะสม ในช่วง 4-5 ปีนั้นผมมีรองเท้าบาสไม่ต่ำกว่า 20 คู่แน่นอน

ในช่วงนี้ผมเริ่มมีอาการบาดเจ็บ มาเป็นพักๆ เดี๋ยวเข่า เดี๋ยวหลัง แถมทำอะไรในสนามก็ไม่ได้ดั่งใจซักอยาก ในตอนนั้นคิดว่าคงเป็นเรื่องของอายุ และน้ำหนักที่เพิ่มขึ้น(ตอนนั้นเพิ่งจะ 30 อยากจะกลับไปเข้กหัวตัวเองจริงๆ)

นั่นทำให้ผมเริ่มหาข้อมูลเรื่องสุขภาพ เพราะเหตุผลเรื่อง performance ตอนเล่นบาสเป็นหลักเลย

ทุกคนน่าจะเป็นเหมือนกัน พอศึกษาเรื่องใดเรื่องหนึ่งมากเข้า เราจะเริ่มเชื่อมโยงและ simplify มันได้

ข้อสรุปผมคือ
“ร่างกายเราทำทุกอย่างตามสิ่งเร้า อะไรที่เราใช้มันจะพัฒนา อะไรที่เราไม่ได้ใช้มันจะไม่เก็บไว้ และเราควรทำทุกอย่างให้เข้าใกล้ธรรมชาติเดิมของมนุษย์มากที่สุด”

ซึ่งผมบังเอิญได้ไปฟังเรื่องราวมา 2-3 เรื่อง ทำให้ผมตัดสินใจเลิกใช้รองเท้าที่มีซัพพอร์ตใดๆ และหารองเท้าที่พื้นบางที่สุดมาใส่ จริงๆผมวางเป้าหมายไว้ถึง barefoot runner เลยด้วยซ้ำ

โฮโมเซเปียนเรามีอายุ ประมาณ 2 ล้านปี แต่หลักฐานการค้นพบอาวุธชิ้นแรกที่เจอ ย้อนกลับไปแค่ประมาณ 2 แสนปีเท่านั้นเอง

คำถามคือในช่วงก่อนที่จะมีอาวุธนั้น มนุษย์ที่ทั้งอ่อนแอ วิ่งช้า และไม่มีแม้แต่กรงเล็บนั้นล่าสัตว์ได้ด้วยวิธีการใด..?
(คนเราต้องการโปรตีนนะครับ พืชไม่ใช่ผู้ผลิตโปรตีน คนเราต้องล่าสัตว์แหละ)

คุณ คริสโตเฟอร์ แม็คโดกัล ตั้งสมมติฐานไว้ในหนังสือ Born to run ว่าสิ่งที่มนุษย์เรามีความสามารถมากกว่าสัตว์ทุกชนิดบนโลกคือ เราเป็นสัตว์ระบายความร้อนได้ดีที่สุดในโลก เราเหงื่อออกเก่ง..ว่างั้นก็ได้

วิธีการล่าสัตว์ของเราก็คือ
“ วิ่งไล่เหยื่อจนเหยื่อโอเวอร์ฮีทตาย..!!!!! ”

นี่เป็นวิธีการของสิ่งมีชีวิตที่บอกว่าตัวเองเป็นเผ่าพันธุ์ฉลาดที่สุดจริงๆหรือวะเนี่ย

คุณคริสโตเฟอร์สามารถตอบคำถามนี้ได้จากการเข้าไปศึกษาวิถีชีวิตของชนเผ่าที่ชื่อ “ทาราฮูมารา” เป็นชนเผ่าที่หลบหนีการรุกรานของยุโรป ไปอาศัยอยู่แถบหุบเข้าในอเมริกาใต้ที่ลึกลับซับซ้อนจนไม่มีความเจริญใดเข้าถึงได้

วิถีชีวิตของพวกเค้าจึงเป็นเหมือนในอดีตที่สืบทอดกันมาทุกประการ

พวกเค้าออกล่าสัตว์กันทั้งเผ่า หนุ่ม สาว เด็ก คนแก่อายุ 60-70 หรือแม้แต่คนท้อง เพราะว่าระยะทางในการวิ่งไล่เหยื่อแต่ละครั้งจะอยู่ราวๆ 150-300 กิโลิเมตร..!!!! ระยะนั้นคงไม่มีใครแบกอาหารกลับมาส่งให้ที่หมู่บ้านหรอก

เรื่องนี้บ้าบอมากกกก
คุณต้องวิ่งเพซเท่าไหร่?
คุณคงต้องท้องว่างอยู่ด้วยใช่มั้ย?
เส้นทางวิ่งคงไม่ใช่ลู่วิ่งยางคอร์ด 400 แน่ๆ
ตอนทางชันๆก็วิ่งรึ?
มีหยุดพักบ้างไหม?
ปู่ย่าตายายคนท้องก็มาหมดเลยรึ?

ทั้งหมดนั้นเป็นกิจกรรมธรรมดาๆของชนเผ่าวันนึง ที่ทำด้วยความสนุกสนานด้วย!! (วิ่งอัลตรายังไงให้สนุกวะ)

และที่สำคัญที่สุดทุกคน ใช้แค่หนังสัตว์บางๆมาทำรองเท้า เรียกว่าเท้าเปล่าไปเลยก็ยังได้

ทุกคนไม่มีอาการบาดเจ็บที่เราๆนักวิ่งเจอกัน ไม่ต้องพูดถึงเมตาโบลิกซินโดรม ชนเผ่านี้ไม่รู้จัก

เท้าเปล่ามันดียังไง เรื่องกราวน์ดิ่งคงไม่ต้องเหลา เรารู้กันดีอยู่แล้ว เท้าเป็นตัวส่งสัญญาณหลายๆอย่างให้กับสมอง มีจุดรับสัญญาณบนฝ่าเท้าเป็นร้อยจุด เราสามารถเอาเท้าลูบหน้าเพื่อนแล้วบอกได้ว่าเป็นใคร ไม่เชื่อลองดู

สัญญาณตัวหนึ่งที่มีความสำคัญมากคือ เท้าส่งสัญญาณไปที่สมองว่าได้รับแรงกระแทก สมองจะเตรียมร่างกายให้พร้อมรับกับแรงกระแทกนั้น ตั้งแต่ความยืดหยุ่นของเส้นเอ็น ความแข็งแรงของกล้ามเนื้อและข้อต่อ หรือแม้กระทั่งความหนาแน่นของกระดูก (นักบินอวกาศกลับลงมาโลกแล้วจะพบว่ากระดูกบางลงนะครับ)

ลองนึกดึว่าเราพยามลดแรงกระแทกเพราะคิดว่าจะเป็นผลดีกับหัวเข่า แต่มันตรงกันข้ามเลยครับ

เท้ามีกล้ามเนื้อยิบย่อยเล็กเต็มไปหมด รวมแล้วประมาณ 15% ของร่างกาย แต่ละมัดช่วยทำให้เท้าเคลื่อนที่ได้ค่อนข้างอิสระ แต่เรากลับล็อคมันไว้ให้ทำงานเฉพาะกล้ามเนื้อบางส่วนด้วยรองเท้า มันทำให้กล้ามเนื้อบางมัดไม่แข็งแรง
เวลาเราบังเอิญไปเรียกใช้งานมัน แต่มันดันไม่พร้อม เราจะไปเอากล้ามเนื้อหลังล่างมาช่วยโดยไม่รู้ตัว หลายๆเคสส่งผลให้ปวดหลังได้ บางทีเรื้อรังเลยทีเดียว

ลองสังเกตเวลาเปลี่ยนรองเท้า แล้วจุดซัพพอร์ตต่างจากคู่เดิม เราจะปวดไม่ตรงไหนก็ตรงไหนซักที่ เพราะมันใช้กล้ามเนื้อคนละส่วนกัน ในเคสที่โชคร้ายบาดเจ็บได้เลย เหมือนผมเป็นต้น ใส่นันยางวิ่งอยู่ดีๆ อยากลองมีรองเท้าวิ่งกับเค้าบ้าง สุดท้ายเจ็บ ทุกวันนี้ยังไม่หาย วิ่งยาวหน่อยไม่ได้เลย

สำหรับนักกีฬา กล้ามเนื้อเท้าคือสิ่งสำคัญอันดับต้นๆที่ควรถูกพัฒนา การออกแรงในหลายๆกีฬาส่งแรงมาจากเท้าทั้งสิ้น

นักวิ่งเท้าเปล่าเองจะถูกบังคับฟอร์มวิ่งโดยอัตโนมัติ เพราะถ้าวิ่งฟอร์มผิดจะวิ่งไม่ได้ และฟอร์มวิ่งที่ดีจะทำให้เราใช้พลังงานในการวิ่งน้อยมาก

ผมลองกลับมานึกๆดู เด็กๆเราใส่รองเท้า zero drop มาตลอดไม่เคยมีอาการบาดเจ็บ ทั้งที่ใช้ร่างกายหนักขนาดนั้น(ไม่นับรวมอุบัติเหตุนะ) เพิ่งมาเริ่มเจ็บก็ตอนใส่รองเท้าแพงๆนี่แหละ จะมีรุ่นที่ใส่แล้วดีก็ล้วนพื้นบางๆทั้งนั้น แถมทุกวันนี้ก็ยังมีรุ่นใหญ่ๆหลายคนที่เล่นบาสด้วยกันโดยที่ใส่แต่นันยาง

ที่สำคัญในวันที่อายุมากๆ กล้ามเนื้อเท้าจะเริ่มเสื่อมลง และถ้าคุณไม่มีกล้ามเนื้อที่แข็งแรงอยู่ก่อนแล้ว คุณจะเริ่มมีปัญหาด้านการทรงตัว ล้มง่าย ดีไม่ดีกระดูกคุณอาจจะบางอยู่แล้วเพราะร่างกายไม่ได้รับสัญญาณว่ามีแรงกระแทกเลยมาตลอดชีวิต ถ้าล้มแล้วกระดูกจะหักเอาง่ายๆ ต่อไม่ติดด้วย ทีนี้ติดเตียง จะพาลำบากเอาทั้งตระกูล

นี่ไม่ได้ขู่ให้กลัวนะ คน 70% ไม่มีกล้ามเนื้อเท้าที่แข็งแรง และกระดูกบางกว่าที่ควรจะเป็น

รองเท้าคือตัวปิดกัน information ของเท้ากับสมอง

อยากให้ลองสักเกตุเวลาเด็กๆวิ่งดู ฟอร์มสวยถูกต้องทุกคน!! แล้วทำไมถึงกลายเป็นเรื่องที่เราต้องฝึกกันอย่างหนักเพื่อให้ได้ฟอร์มวิ่งที่ทุกคนมีมาแต่เกิดอยู่แล้ว

เป็นเพราะรองเท้ารึเปล่า..!?

เราจะสามารถเรียกรองเท้ายุคนี้ว่า “fait footwear”ได้มั้ย

ผมตั้งใจว่าจะพยามค่อยๆ transform จนกลายเป็น barefoot runner ให้ได้ แต่ตอนนี้คงต้องใช้ zero drop อย่างนันยางและเบรคเกอรึไปก่อน

ทั้งหมดนี่ความเห็นส่วนตัวสุดๆนะครับ ผมเข้าใจดีถ้าจะเห็นไม่ตรงกันครับ

#siamstr

ปล.ผมไม่ได้อ่านหนังสือ born to run นะ ผมฟังมาจาก ted talk
ปล.2 พักหลังสื่อน่าจะเข้าถึงชนเผ่าเยอะ ดูพวกพี่เค้าเริ่มออกทรง elite ละ สีจัดจ้าน
ปล.3 มีคนทำรองเท้าทาราฮูมาราขาย มีหมุดทองแดงติดที่หูหนีบไว้กราน์วดิ่งด้วย https://image.nostr.build/da2bba31c7ecd316aafaaa78acf2cef5f181b012fa6553f1b754401308942f1f.jpg https://image.nostr.build/97077b1e3c55c92d89b043087de2bc78a5163d585b090929d11633d774243ee2.jpg https://image.nostr.build/a5ee25d1dc0f98b6b0bc146fbbf78e23fb5ef7c089b492151b2a53902b021a78.png


สวัสดีทุกคนอีกครั้ง วันนี้จะเอามุมมองของอาจารย์มาเล่าอีกเช่นเคย
คือผมเรียนยานยนต์เนาะ หลายคนยังไม่ทราบ แต่ว่าๆๆผมยังเรียนไม่จบเน้อ
อะอันนี้ยาวมากเดี๋ยวทำ Outline ไว้ด้วยจะได้เลือกอ่านกันง่ายๆตามหัวข้อที่สนใจ
1.รถไฟฟ้า(EVs Car)กินส่วนแบ่งตลาดรถยนต์ได้กี่เปอร์เซ็นต์ และสิ่งที่ผมคิดได้
2.เห้ย! รถไฟฟ้า(EVs Car)มันมีมาก่อนเราเกิดอีก
3.ความต่างของรถไฟฟ้า(EVs Car)และรถสันดาปน้ำมันที่เด่นๆ
4.รถไฟฟ้าเสียพลังงานทิ้งมากกว่าที่คิด

1.รถไฟฟ้า(EVs Car)กินส่วนแบ่งตลาดรถยนต์ได้กี่เปอร์เซ็นต์
คือผมรู้จักกับอาจารย์สองท่านในคณะเนี่ยแหละ คนนึงคือบ้าเครื่องยนต์มากชอบออกแบบเครื่องยนต์ชอบดูกลไกการทำงานเครื่องยนต์ ล่าสุดอาจารย์ได้ทำเครื่องยนต์หรือไปออกแบบดาวเทียมอะไรซักอย่าง
ส่วนอีกคนทำโปรเจกท์เรื่องแบตเตอรี่รถไฟฟ้าและเรื่องพลังงานไฮโดรเจนอยู่
อาจารย์ท่านแรกตอนที่พวกเรากำลังเรียนเรื่องชิ้นส่วนต่างๆและการทำงานของเครื่องยนต์ อาจารย์ถามว่า "นักศึกษาทุกคนครับ ผมมีคำถาม ตอนนี้ทุกคนคงได้เห็นได้ดูกันมาแล้วว่ารถอีวี(รถไฟฟ้าที่ใช้แบตเตอรี่ล้วน ไม่ไฮบริด ไม่เติมน้ำมันไปปั่นไฟ มีแต่แบตเลยที่ให้พลังงาน) ว่าช่วงนี้บูมมาก เลยอยากจะถามว่าทุกคนคิดว่ารถอีวีจะสามารถกินส่วนแบ่งในตลาดรถยนต์ทั่วทั้งโลกได้กี่เปอร์เซ็นต์"
นายสุริสัก " 80 เปอร์เซ็นต์ครับ "
นางสาวปิยะทิด๊า " 50 เปอร์เซ็นต์ค่ะ "
นายสุทิวุฒระไตรเมสิขาองครฉัตรินธร " 20 ครับ "
อาจารย์ถามต่อว่า " มีใครคิดว่าน้อยกว่า 20 มั้ย "
ผมที่พึ่งอ่านข่าวเรื่องลิเธียมจะหมดโลกมา " *ยกมือ " ( ผมก็ตอบไม่ได้ว่ามันกี่เปอร์แต่คืออ่านข่าวมาแค่คร่าวๆ ของ bbc )
อาจารย์ถามว่า "ทำไมคิดแบบนั้น"
ผมก็ตอบตามตรงว่า "ผมอ่านข่าวมาเขาบอกว่าลิเธียมกำลังจะหมดโลกครับ"
อาจารย์บอกว่า "ใช่" และอธิบายต่อว่า "ถูกอย่างเพื่อนว่า ลิเธียมจะหมดโลก การคาดการณ์ของทางฝั่งเมกา เขาตีพิมพ์เป็นตัวเลขคร่าวๆว่าลิเธียมเนี่ย เมื่อเราเอามาผลิตแบตเตอรี่ทั้งหมดจนหมดโลกเราจะทำรถอีวีได้แค่ไม่ถึง 10 เปอร์เซ็นต์ของตลาดรถยนต์"
หลังจากวันนั้นมันทำให้ผมมีความคิดอะไรบางอย่างเกิดขึ้น คือ คนทั่วไปเราไม่รู้หรอกว่ามันจะกินส่วนแบ่งค์ในตลาดได้แค่ 10 เปอร์เซ็นต์ แต่คนที่เป็นคนทำขึ้นมาเขาอาจจะรู้อยู่แล้ว ทำไมเลือกที่จะไม่บอกเหมือนฟองสบู่ที่รอวันแตก ผมคิดว่าตอนนี้มันแค่เพิ่งเริ่ม ยุคของรถไฟฟ้ามันจะบูมจนคนเกือบทั้งโลกคิดแล้วว่ามาเปลี่ยนโลกแน่มาแน่ น้ำมันแกจะไปไหนก็ไปไป๊ ทำให้น้ำมันร่วงเหมือนกับที่โควิดที่คนคิด่ามันจบแล้วไม่ได้ใช้ละน้ำมัน ผมเลยมองว่าวิกฤตที่ส่งผลเสียต่อน้ำมันแบบชั่วคราวอาจเกิดขึ้นได้อีกเร็วๆนี้(ที่เกี่ยวกับอีวี)

2.เห้ย รถไฟฟ้า(EVs Car)มันมีมาก่อนเราเกิดอีก
ต่อมาเป็นอาจารย์ที่ทำเรื่องแบตเตอรี่รถยนต์ เราจะมีบทนึงที่ได้เรียนเรื่องการส่งกำลังของแบตเตอรี่ พวกผมที่เป็นผู้เรียนจะได้ทำการทดลองว่าแบตเท่านี้ จ่ายไฟเท่านี้ ได้ทอร์คได้กำลังได้รอบเท่าไหร่ แล้วกระแส ความดันไฟฟ้า ในแบตเตอรี่ลดลงมั้ย (มันเป็นอะไรที่โคตรยากเพราะห้องแล็บนั้นมันเป็นแบบ diy เราไม่ได้มีไดโน่มาวัดความเร็วรถ หรือวัดทอร์ค สิ่งที่ทำก็คือเราจะใช้แรงเบรกของเบรกมาคิดเป็นทอร์คอีกที)(ไดโน่คือไอเครื่องที่มันจะให้เราเอารถไปไว้ด้านบนแล้วเร่งสุดๆ จะมีความเร็วออกมาให้เลย แบบพวกร้านแต่งรถที่โมรถให้เร็วขึ้น หรือพวกที่เขามีแข่งที่ต้องเทสรถไรงี้ ซึ่งของพวกผมมันมีตัวแปรภายนอกเยอะมากทำให้ไม่ได้ค่าจริง %error สูงอยู่นะหลังการทดลอง)
แต่ทำไมเราต้องทดลองแล้วมันเกี่ยวอะไรกับรถอีวี ก่อนอื่นเลยรถที่นำมาทดสอบเป็นรถอีวี แต่ผมจะบอกตอนท้ายว่าการทดลองเนี่ยได้อะไร ขอเล่าที่จารสอนก่อน
เปิดมาด้วยประวัติของรถอีวี ผมจะเล่าแบบรวบรัดนิดนึง
คศ.1828 นักประดิษฐ์ชาวฮังการีคิดค้นมอเตอร์ไฟฟ้า และสร้างโมเดลรถขนาดเล็กเพื่อเทสมอเตอร์
คศ.1834 ทีมของ Sibrandus Stratingh สร้างรถที่ใช้แบตเตอรี่แต่ยังชาร์จไม่ได้
คศ.1859 มีการคิดค้นแบตเตอรี่ตะกั่ว-กรด แบตที่ชาร์จซ้ำได้อันแรก
คศ.1880 Gustave Trouve  คิดค้นรถไฟฟ้าที่ใช้มอเตอร์ขนาดเล็ก และชาร์จซ้ำได้
คศ.1884 Thomas Parker สร้างรถยนต์ไฟฟ้าแบบสี่ล้อคันแรกในอังกฤษ
คศ.1888 Andreas Flocken ออกแบบรถไฟฟ้าชื่อ Flocken Elektrowagen
*แต่ถึงอย่างนั้นรถไฟฟ้าก็ไม่เป็นที่นิยมเพราะแต่ก่อนวิ่งได้แค่4-8กิโลเมตรต่อชั่วโมง และวิ่งได้ไม่ไกล
คศ.1915-1935 มีการค้นพบบ่อน้ำมันปิโตรเลียมทั่วโลก ช่วงเวลาเดียวกันที่ Hery Ford ผลิตรถยนต์ Ford Model T ออกมาปริมาณมาก ยุคแรกเริ่มของรถยนต์สันดาปแบบฮอตฮิต
*รถน้ำมันบูมมากเพราะมีการตัดถนนระหว่างเมืองที่มีเส้นทางยาวและไกล รถไฟฟ้าวิ่งไกลไม่ได้ แต่รถน้ำมันวิ่งได้แน่นอน เลยบูม
คศ.1970-1980 สหรัฐออกกฎหมายจูงใจ ชื่อ " Public Law 94-413 " หรืออีกชื่อ " Electric And Hybrid Vehicle Research ,Development And Demonstration Act " ให้มีการทำตลาดรถไฟฟ้าอีกครั้งหลังจากหายไปนาน เพราะว่าองค์กรส่งออกน้ำมันแห่งชาติอาหรับ(ไม่ใช่่โอเปก)ผูกขาดน้ำมัน so น้ำมันแพงนั่นแหละ เลยอยากหาทางเลิกใช้
*อะหรือว่ารถไฟฟ้าเป็นแค่แนวคิดที่เอามาต่อต้านชาติอาหรับ เพื่อความแข็งแแกร่งของสหรัฐที่มากขึ้นเพื่อพยุงเงินและอำนาจของตัวเอง เลยเอาเรื่องลดโลกร้อนมาเล่น แบบที่ผมบอกในโน๊ตเทอโมไดนามิกที่เล่าไปก่อนหน้านี้ว่าโลกร้อนมันไม่มีจริงตั้งแต่แรกเพราะมันจะร้อนอยู่แล้ว
คศ.1990-2008 General Motors ทดสอบรถไฟฟ้า Electrovette ที่ใช้แบตเตอรี่นิเกิลเมทัลไฮไดรด์แบบชาร์จซ้ำได้ และได้ทำการวางจำหน่ายปีต่อๆมาแต่สุดท้ายล้มละลายเพราะขายไม่ดี แต่ก็มีเทคโนโลยีเด็ดๆเยอะเหมือนกันจนหลายๆแบรนด์เอามาเป็นต้นแบบจนถึงปัจจุบัน เช่น HVAC heat pump ,สตาร์ทรถแบบไม่ใช้กุญแจ ,การขับเคลื่อนด้วยสายและการเบรกด้วยสาย(มันคือสายน้ำมันไฮโดรลิกนั่นเอง) และเทคโนโลยีสุดท้ายคือพวงมาลัยไฟฟ้าไฮโดรลิก
คศ.1995-1997 Toyota มีทีมพัฒนาชื่อว่า toyota prius concept พัฒนารถไฮบริด จนได้ปล่อยจำหน่าย (เครื่องยนต์แบบ Atkinson-Cycle ช่วยให้เผาไหม้สมบูรณ์ + กำลังรอบต้นของมอเตอร์ไฟฟ้า เกียร์ออโต้) ส่วนตัวพรีอุสปี2003ใช้แบตเตอรี่นิเกิลเมทัลไฮไดรด์    ชาร์จซ้ำได้ทั้งสองรุ่นเน้อ
คศ.2011 ทั่วโลกมีกฎหมายสนับสนุนรถไฟฟ้าเป็นของตัวเองในแต่ละประเทศ

3.ความต่างของรถไฟฟ้า(EVs Car)และรถสันดาปน้ำมันที่เด่นๆ
ต่อมาจะพูดเรื่องความต่างเด่นๆของรถไฟฟ้าและรถสันดาปที่ใช้น้ำมัน
รถไฟฟ้าไม่เสียพลังงานในรูปของความร้อน(แต่เสียพลังงานในการส่งผ่านไฟฟ้ากว่าจะมาถึงรถ) รถสันดาปก็ตรงข้ามเลย
รถไฟฟ้าไม่ปล่อยมลพิษ(ในแง่ของผลลัพ ที่มาพลังงานว่ากันอีกที) รถสันดาปก็ตรงข้ามเลย มีมลพิษ
รถไฟฟ้าเงียบกว่ารถสันดาป
รถไฟฟ้ากำลังรอบต้นสูงกว่าเยอะมากกกกกกกกกก(มีรูปประกอบ ที่เป็นกราฟ) และประหยัดพลังงานมากกว่าในรถไฮบริด(ข้อนี้เดี๋ยวถกอีกที)
จากรูปทุกคนจะเห็นว่ารถไฟฟ้ามีกำลังมากกว่ามากในรอบต้นและจะค่อยๆลดลงในรอบปลาย ส่วนรถสันดาปจะค่อยๆสูงขึ้นแล้วก็ต่ำลงอีกที การที่รอบปลายต่ำลงคือเขาออกแบบเครื่องยนต์มาให้มันแต่รักษาความเร็วปลาย กำลังเลยไม่ต้องสูงมากและเพื่อความปลอดภัยของเครื่องยนต์ไม่ให้ระเบิดก่อน(คนที่ขับรถจะเห็นสีแดงๆตรงเกจวัดรอบ คือถ้าเกินนั้นมันระเบิด มันพัง ) ต่อมามาถกกันเรื่องรถไฟฟ้าไฮบริดมันประหยัดพลังงานมากกว่าในแง่ของกำลังและรอบปลาย คืองี้ ด้วยความที่รอบต้นมันสูงอยู่แล้ว(บางคนมีรถไฟฟ้าจะรู้สึกว่าเหยียบลงไปนิดเดียวมันดึงแล้ว อันนั้นคือปกติของรถไฟฟ้าเพราะว่ากำลังมันสูงตั้งแต่รอบต้น) พอรอบมันสูงทำให้รถไปถึงความไวที่ต้องการไว พอถึงรอบปลายมันก็จะตกเหมือนรถสันดาป รถไฮบริดโดยทั่วไปเราจะเริ่มใช้ไฟฟ้าก่อนแล้วค่อยใช้น้ำมันเพื่อให้ได้รอบสูงไวๆเพราะกำลังมอเตอร์สูงกว่าและจะปรับมาใช้น้ำมันในรอบปลาย คือรอบต้นที่ใช้ไฟฟ้ามันกินพลังงานนิดเดียวก็ได้ความเร็วที่ต้องการละ ผิดกับรถน้ำมันที่ต้องเผามากขึ้นเรื่อยๆถึงจะได้กำลังที่มากพอที่จะได้รอบที่สูงขึ้น
ตรงนี้มีข้อสังเกต:แบรนด์รถไฟฟ้าจะออกมาบอกว่า1-100ได้กี่วิจริงๆคือมันก็เร่งได้เท่าๆกัน วัดกันแค่ที่ระดับเสี้ยววินาที ซึ่งไม่รู้สึกต่าง และคนเราก็ไม่ได้จะเอารถไปใช้แข่งกันทุกวัน แต่ละแบรนด์ 3-4วิคือเบสิคของรถไฟฟ้า มันเป็นแค่การตลาด แต่เราจะว้าวแหละเพราะมันดูสุดยอดมากเมื่อเทียบกับรถน้ำมัน แต่ก่อนผมก็ว้าวเหมือนกัน

4.รถไฟฟ้าเสียพลังงานทิ้งมากกว่าที่คิด
โอเคหลังจากเล่าที่อาจารย์สอนในห้องไปแล้วได้เวลากลับมาที่การทดลองในห้องเรียน
สูตรหลักที่ใช้คือสูตรหาค่าประสิทธิภาพ คือ ค่าพลังงานที่เราใช้ได้ ส่วนด้วย ค่าพลังานที่ใส่มา(พลังงานที่มี) เลขออกมาเท่าไหร่ถ้าเราคูณ 100 มันจะได้ว่าเราเอาพลังงานที่มีมาใช้ได้จริงๆกี่เปอร์เซ็นต์ พอเราทำการทดลองปุ๊บๆปั๊บๆพวกผมได้ออกมาว่ารถไฟฟ้าที่นำมาทดลองเอาพลังงานไปใช้ได้จริงๆแค่ 19.02% โอ้วชิท โคตรน้อย เสียพลังงานฟรี 80% แต่ว่าๆๆๆๆค่าที่ได้คือค่าจากการที่มีปัจจัยและเครื่องทดสอบที่ diy กันขึ้นมา มันไม่ได้มีประสิทธิภาพขนาดนั้น ไดโน่ที่เอามาวัด มันเสียแรงทิ้งเยอะอยู่เหมือนกัน ค่าที่ควรจะเกิดขึ้นจะอยู่ที่ 70%-80% แต่ว่าๆๆๆๆ เราอาจจะคิดว่าเออ 20% ที่เสียไปมันก็พอจะคุ้มค่า ทะว่ามันไม่ได้เสียแค่ 20% เพราะกว่าจะมาถึงรถไฟฟ้าของเราเนี่ย มันหลายกระบวนการหลายขั้นตอนมากกกก ต้องย้อนกลับไปตั้งแต่ผลิตไฟฟ้า ส่งเข้าสายไฟ สายไฟจุกระแสมากๆแรงดันมากๆเกิดความร้อน พลังงานก็ระเหยไปตามความร้อน จากกฎเทอโมที่เคยบอกไป พลังงานมันไม่หายไปไหนมันแค่เปลี่ยนรูป จากพลังงานไฟฟ้าเป็นความร้อน และความร้อนก็ระเหยทิ้ง กว่าจะมาถึงต้องไปผ่านกระบวนการนั่นนี่เยอะแยะมากมายจนมาถึงรถไฟฟ้าตอนที่เราชาร์จ แล้วเราก็ต้องเสียเพิ่มอีก20%จากการนำมาใช้จริงบนรถ เพราะฉนั้นพลังงานที่เราเสียไปจริงๆตั้งแต่ต้นสายโรงงานผลิตไฟฟ้ามันน่าจะเยอะมากกว่า 20%

#nostr #siamstr #zap https://image.nostr.build/f0798ba45cba7549d78ab90d0eada88206e9abb5aba1d5687a3ba076a78e0882.jpg https://image.nostr.build/7e7756aadf551988d0a9ff4ec606f089f1ee91196d4f533890cc9ffbf7549433.jpg


#จับมือทำ

NFC Card pay too bitcoin lightning
สำหรับ iOS จะเขียนลง NFC Card มันช่างยุ่งยากเสียเหลือเกิน กว่าจะทำแล้วใช้งานได้ สมองหวานกันเลยทีเดียว แต่สุดท้ายก็ได้🎉 ทำไปเรื่อยๆที่ละขั้นตอน ผิดก็เริ่มใหม่🤣

วันนี้เรามาดูขั้นตอนการทำ NFC Card ไว้ใช้จ่ายซื้อของกินร้านสมนึก ซื้อเบียร์ร้านพี่ชิต หรือของเล็กๆน้อยๆ กับร้านที่รับ Lightning กันครับ ขั้นตอนมีดังนี้

LATES LN wallet🔀NFC Tools🔀NFC Card🔀 ใช้งานจริงร้าน npub1xzh2kqynr29x6j3ln6x05f26ha0c0ucfr280uzljftlgcthv9r6skqe7dt

เพื่อความเข้าใจ ดูรูปขั้นตอน ไล่ตามข้อๆกันไปเลย

ขอบคุณพี่ npub1pruks45lzhclsq6xdpzlj48gkwz0aenxn2jcnjzmsc8a8ll9ngys9pnj2f อีกครั้งครับ สำหรับการแบ่งปั้น nfc card ให้กับผมมาลองเล่น ผมได้ความรู้จากสิ่งที่ทดลองทำในครั้งนี้มากเลยครับ และผมร้อนวิชามากๆ ทำเสร็จ เทสเสร็จ วิ่งขึ้นรถเม เปิดmapหาร้านรับ Lightning เลย 🤣🤣🤣
ขอบคุณมากๆครับ 🙏🏼

ส่วน npub1xzh2kqynr29x6j3ln6x05f26ha0c0ucfr280uzljftlgcthv9r6skqe7dt ไม่อยู่ร้านครับ พี่ npub1pruks45lzhclsq6xdpzlj48gkwz0aenxn2jcnjzmsc8a8ll9ngys9pnj2f ฝากสวัสดีด้วยครับ
เจอแต่พ่อครัว แต่พ่อครัวเท่ส์มากนะครับ ผมขอถ่ายรูปขั้นตอนต่างๆในการรับ Lightning ก็ให้ถ่าย ถึงลูกค้าจะเยอะก็ตาม ขอบคุณครับ
อดเจอตัวเป็นๆเลยครับ npub1xzh2kqynr29x6j3ln6x05f26ha0c0ucfr280uzljftlgcthv9r6skqe7dt
#จับมือทำ #Lightningwallet #NFC #NFCcard #sats #siamstr #nostr #siamstrog

https://image.nostr.build/d333079cf362a3595b3c05761718a5c66430b28760cc55ed9786bdde23cc949e.jpg
https://image.nostr.build/bc260b809d8d9c1726bafa5c3f696e15b06610e7d9b4da714898954ebde09b85.jpg
https://image.nostr.build/8d31e7c11680b57c0961cf14ae02abfed789c11679332076f7556ff4b62f0109.jpg
https://image.nostr.build/351382e607c4212e16866610b833da36dd4181567980053140947e9934635dbb.jpg
https://image.nostr.build/e727af6460af3bf1cf1e292e687de1941a5e3771e0c5e17b9c62d62df7a86c89.jpg
https://image.nostr.build/278c7ebf4fcd24c95adaf48f6f627a5ff10b7ce6b170d2ffa4e3c6047da8649b.jpg
https://image.nostr.build/0d41f3b7437d72048ae587a0e988ef06c8cb4ad3057413bf9cc523cf84a8b2f9.jpg
https://image.nostr.build/2ffafbd70f59e144c0af962b4d007bb0a59f13f4d50907701e54c61b543a21c6.jpg
https://image.nostr.build/2b7858ff6b59f079192379d49c0d0081b9c27cf80977947d3759aba610091c56.jpg
https://image.nostr.build/e117b90269988dc8e4994b0a71976bbec4bf9528a4994baa37773daa5e998551.jpg
https://image.nostr.build/d128aae2506e84e14ac71fb49f286be7062dda22892fd12ec1e8622bc9293a5e.jpg


ว่ากันว่า เลนินเคยกล่าวไว้ว่า วิธีที่ดีที่สุดในการทำลายระบบทุนนิยม คือการทำลายสกุลเงินของมันซะ โดยรัฐบาลสามารถที่จะยึดเอาความมั่งคั่งส่วนสำคัญของประชาชนมาเป็นของตัวเองได้อย่างลับ ๆ โดยไม่มีใครรู้เห็น ผ่านกระบวนการการสร้างเงินเฟ้ออย่างต่อเนื่อง วิธีดังกล่าวทำให้รัฐบาลไม่ได้เพียงแค่ยึดความมั่งคั่งของประชาชนเท่านั้น แต่พวกเขาสามารถเลือกยึดได้ตามใจอีกด้วย จึงทำให้ในขณะที่กระบวนการดังกล่าวจะทำให้ใครหลายคนต้องยากจนลง แต่มันก็สามารถทำให้คนบางกลุ่มร่ำรวยได้ด้วยเช่นกัน ความสามารถในการจัดสรรปันส่วนความมั่งคั่งใหม่ได้ตามใจชอบนี้ ไม่ได้เพียงทำลายความมั่นคง แต่ยังเขย่าความมั่นใจในความเท่าเทียมของการกระจายความมั่งคั่งอีกด้วย

ผู้คนที่ได้รับผลประโยชน์อันมากมายมหาศาลเกินความสามารถหรือความคาดหวังหรือความต้องการของเขาจากระบบดังกล่าว จะกลายเป็น "ผู้ขูดรีดผลกำไรเกินควร" อันเป็นที่เกลียดชังของทั้งเหล่าชนชั้นกลางที่ได้รับผลกระทบจากเงินเฟ้อ และไม่น้อยไปกว่าเหล่าชนชั้นทำงาน เมื่อสถานการณ์เงินเฟ้อดำเนินต่อไป และมูลค่าที่แท้จริงของเงินเปลี่ยนแปลงอย่างน่าหวั่นใจในแต่ละเดือน ความสัมพันธ์อันมั่นคงระหว่างเจ้าหนี้และลูกหนี้ที่เป็นรากฐานสำคัญของระบบทุนนิยมก็หวั่นไหวสั่นคลอนจนแทบไร้ความหมาย ในขณะที่กระบวนการสร้างความมั่งคั่งถดถอยจนเหลือเพียงการพนันและการฝากความหวังไว้กับลอตเตอรี่

เลนินพูดถูกที่สุด มันไม่มีวิธีใดที่จะสามารถทำลายโครงสร้างปัจจุบันของสังคมได้อย่างแยบยลและแน่นอนไปกว่าการทำลายค่าเงินอีกแล้ว กระบวนการดังกล่าวนำเอากลไกทางเศรษฐกิจที่ซ่อนเร้นทั้งหมดมาใช้เพื่อการทำลายล้าง และใช้มันลักษณะที่ไม่มีแม้กระทั่งหนึ่งในล้านคนจะไหวตัวได้ทัน

-จอห์น เมย์นาร์ด เคนส์

GM #siamstr


Rewine 2023

🚨  ALERT Ultra-long form detected ‼

เอาจริงผมรู้จัก bitcoin มาตั้งแต่ 1-2 ปีที่แล้วแระ จากวงการ crypto ฟัง อจ ตั๊ม ซื้อ นส bitcoin std มาอ่าน แต่ก้อ่านได้แค่เฉลี่ยอาทิตย์ละ 3-4 หน้า ยังผ่านจักรวรรดิ์โรมันไม่พ้นเลยมั้ง แล้วที่อ่านผ่านส่วนใหญ่ก้เคยได้ยิน อจ ตั๊ม พูดไปแล้วด้วย ต่อมาอยู่ดีๆ ผมก้ผ่านช่วงหนีตาย luna มาได้แบบงงๆ จนสุดท้ายผมต้องแบ่งเวลามาเตรียมสอบเรียนต่อ ก้ต้องตัดใจวางมือ ขายทุกอย่างแล้วโอนเป็นเงินบาทออกทาง bitkub

พอมาปีนี้ ช่วงที่ปิดเทอม ผมก้ว่างจัด กะว่าจะฝืนอ่าน bitcoin std (เอาจิงคือหาเรื่องไปร้านกาแฟแหละ555) ให้จบก่อนเปิดเทอม จนผมไปอ่านถึงตรงที่พูดถึง time preference มันเป็นคำที่ใหม่มาก ตอนแรกผมไม่เข้าใจว่ามันคืออะไรกันแน่ จนต้องอ่านวนย้ำไปสองสามรอบ พอเข้าใจแล้วผมจึง CLICK! กับหนังสือเล่มนี้มาก มันเหมือนกับเป็นส่วนคอขวดที่ถ้าผ่านไปได้มันจะ unlock ทุกๆ อย่างของหนังสือเล่มนี้ มันเหมือนเป็นการเตือนสติตัวเองว่าที่ผ่านมาเราใช้ชีวิตเละเทะได้ขนาดไหน ผมเทียบกับการทำสมาธิแบบวิปัสนากรรมฐาน คือให้ตระหนักรู้ทุกการกระทำว่ากำลังทำอะไรอยู่ ให้จิตนำก่อนกาย ยุบหนอ พองหนอ มีอารมณ์หนอ คันหนอ เมื่อยหนอ ถ้าในบริบทนี้ก้คง โหยหาผลตอบแทนระยะสั้นหนอ มั้ง

สุดท้ายผมก้มีใจอ่านต่อได้จนจบเล่ม เข้าใจบ้างไม่เข้าใจบ้าง ตามย้อนฟังทั้งจาก อจ ตั๊ม กับคลิปอื่น เก็บตกประเด็นต่างๆ ที่ยังงงๆ อยู่ อย่างเช่น self custodial ผมตามย้อนดูคลิปสอนทุกจ้าวอยู่นานพอตัว (ช่วงนั้นตอนข่าว ledger มีปัญหา) เลยกัดฟันลองซื้อ trezor มาลองดู พอได้ลองใช้งานจึงเข้าใจเลยว่า อารมณ์ของการเก็บเงินดิจิทัลได้เองมันเป็นยังไง แทนที่จะเอาเวลามากังวลข่าว fud exchange กลัวถอนไม่ทัน สู้เอาไปเก็บเอง จบ…

ต่อมาก้รู้สึกว่าตัวเองร้อนวิชา อารมณ์ต้นๆ กราฟ dunning-kruger งะ อยากป้ายยาส้ม เลยเริ่มจากพ่อแม่ และญาติก่อน ซึ่งก้ค่อนข้าง suffer อยู่ เพราะสุดท้ายก้มาลงเอยด้วย mindset ว่าเงินต้องเป็นสิ่งของที่จับต้องได้เท่านั้น ทำให้มันไม่สามารถปรับความเข้าใจได้ง่ายๆ เรย พูดมากๆ ก้ไม่ฟัง และยังโดนว่าอีก อย่าเล่นเยอะ ถอนออกมาเหอะ ทั้งที่คนนึงไม่มีเงินเก็บเลย กับอีกคนนึงที่กะจะเล่นหุ้นในวัยเกษียณทั้งที่เริ่มจากการเล่นตามเพื่อนที่ทำงานแบบงูๆปลาๆ เดี๋ยวซื้อเดี๋ยวขาย ด้วยวงเงินหลักล้าน

จนกระทั่งในช่วงไม่กี่เดือนก่อนจะหมดปี ที่ อจ ตั๊มและทีม right shift ก้ได้แนะนำให้ลองเล่น nostr ดู แล้วผมก้ลองแบบขำๆ ไม่ได้คาดหวังอะไรจาก platform มากนักว่าจะมีอะไรน่าสนใจ คิดว่าเป็นการทดลองการ adopt lightning btc มาลองใช้ใน social media แต่ด้วยความที่คนไทยที่เล่น nostr ที่ก้เป็น bitcoiner นั้นล้วนมีความอัดอั้นจาก social media และ msm อื่นๆ มาอย่างโชกโชน จึงทำให้เกิด long form เยอะมาก บ่นชีวิตเฟียตๆ shadowban censorship algorythm หัวข้อ libertarian keynesian-austrian และอีกโคตรเยอะ ผมก้เป็นหนึ่งในนั้นที่สร้าง content long form จากประสบการณ์วัยเด็กตัวเองในช่วงแรกๆ ช่วงนั้นคืออยู่ดีๆ พอเจออะไรน่าสนใจ หรือนึกประเด็นอะไรที่เคยรู้สึก pain มาก่อน ก้จะพยายามเรียบเรียงออกมาเป็น long form แล้วเอาลง nostr เอาจริงๆ สิ่งที่ผมชอบใน nostr community คือ แม้ว่ามันจะมีความพยายามจะ incognito ระหว่าง user พอสมควร แบบว่าเวลาลงรูปจะพยายามไม่ค่อยให้เห็นหน้ากัน เหมือนกับที่ผมเจอใน discord ส่วนใหญ่ (แต่ไม่ใช่กับคนไทยมั้ง 555) และก้มันรู้สึกเป็น echo chamber อยู่พอควร แต่รู้สึกลึกๆ ว่าแต่ละ post แต่ละ note ที่เราได้ลงไป แม้จะไม่มีคนกด reaction แต่รู้สึกว่าหลายคนได้เห็น post นี้จริงๆ อาจด้วยว่าแรกๆ มันมีแต่บทความไม่ค่อยมีการ post ภาพ มันเลยไม่ค่อยดัน post ที่เป็นข้อความ บวกกับการไม่มี algorythm (ที่เลือกแต่ภาพอวดชีวิตติดหรู pseudo-elite ของเพื่อนๆ ไม่ก้แค่ภาพ selfie จนดันอะไรที่มีสาระหายไปหมด หรือบางทีเขาอาจไม่สนใจอะไรสาระๆยาวๆอยู่แล้วก้ได้ อย่างมากแค่เสพมาม่าก้เหนื่อยแล้ว) ทำให้ทุก post จะได้รับโอกาสที่จะมีคนมองเห็นอย่างเท่าเทียมตามเวลาที่ post และการ repost ผมชอบมากว่าอย่างน้อย PoW ที่เราลงไปมันก้ไม่สูญเปล่าไปซะทีเดียว และเพราะส่วนใหญ่มันเป็น content สาระแบบ unfiat ที่หาไม่ได้ใน msm ที่เค้นจาก ปสก และความรู้ที่มันผ่านการ thoroughly breakthrough มาแล้ว

ผมอยู่ในนี้ผมได้ลองอะไรใหม่ๆ หลายอย่างมากๆ อย่างการ zap การใช้ lightning wallet และโดยเฉพาะเรื่องสุขภาพจากพรี่หมอ @Fastingfatdentist อย่างการกินเนื้อ เกลือ if keto การอาบน้ำ grounding ตากแดด(ที่ผมทำคือใส่เสื้อกล้ามไปเดินรอบอ่างแก้ว มช รอบนึงตอน10-11โมง แดดเปรี้ยงๆฉ่ำๆ)  จริงๆ ผมก้ออกกำลังระวังเรื่องการกินมาก่อนแล้ว แต่หลังจากพยายามปรับ lifestyle แล้ว ผมรู้สึกกระชุ่มกระชวยมากขึ้นกว่าแต่ก่อนนะ รู้สึกว่าแต่ละวันมันดูมีความหมายมากขึ้น จากเดิมที่ถึงแม้ตัวเองจะตื่นเช้าแต่กลับไม่สดใส รู้สึก S.A.D. ตลอดวัน

จากทั้งหมดในปีนี้ โดยเฉพาะช่วงครึ่งปีหลัง มันทำให้ผมรู้สึกว่า พอเราได้รู้จักได้ศึกษา bitcoin ในมุมมองต่างๆ ที่ทำให้การมีอยู่ของมันกว่า 10 ปี แสดงให้เห็นในหลายๆ มุมมอง ทั้งการเป็นเงินและสิ่งที่นอกเหนือการเป็นเงิน ทำให้เกิดการตระหนักรู้อย่าง“วิปัสนา”มากขึ้น รู้ทันตัวเองมากขึ้น มองเหตุการณ์ต่างๆ ที่เกิดขึ้นบนโลกในมุมมองที่เปลี่ยนไปแบบไม่ปล่อยผ่าน ได้มีประสบการณ์กับ community ที่แปลกใหม่ที่ผมก้ไม่คิดว่าจะมีโอกาสได้เจออะไรแบบนี้ ผมต้องขอขอบคุณ อจ ตั๊ม และทีมงาน right shift ทุกคน ทั้งเบื้องหน้าและเบื้องหลัง ที่ทำให้มันเกิดขึ้น และจากทั้งหมดนี่ ผมจึงเชื่ออย่างสุดจัย (ซึ่ง G-man ก้ไม่ได้กล่าวไว้) ว่า

“The right money in the wrong place can make all the difference in the world”

Merry Xmas , Happy new year and see U next halving งับ

#siamstr
#reflecting2023


มาทำน้ำมันวัว(Beef Tallow)ไว้ใช้กันเถอะ!!! 🔥🐄🛢

nostrcooking-มาทำน้ำมันวัว(beef-tallow)ไว้ใช้กันเถอะ!!!-🔥🐄🛢

เป็นการทำน้ำมันวัว(Beef Tallow)อย่างง่ายไวใช้ในครัวเรือน😍😍⚡⚡

## Chef's notes

   เรื่องน้ำมันที่ใช้ประกอบอาหารใครว่าไม่สำคัญ เพราะร่างกายเราต้องการสารอาหารที่เป็นไขมันไปเป็นพลังงาน จะกินทั้งทีมันต้องเลือกของดีๆกันหน่อย จริงอยู่ที่สมัยก่อนเรากินน้ำมันพืช(seed oil)
มันถูกทำให้เราเชื่อว่ามันดี ไม่มีไข และโยนความผิดมาให้น้ำมันที่ได้จากสัตว์ ซึ่งจะยังไม่ลงรายละเอียดเดี๋ยวจะยาวไป เอาเป็นว่าเราไปหาซื้อไขมันเนื้อมาให้ได้ก่อนจะแหล่งไหนก็แล้วแต่ ถ้าได้แบบที่เป็นก้อนใหญ่ๆมายิ่งดี หั่นเป็นชิ้นได้เสมอกัน สุกพร้อมกันและได้น้ำมันเยอะแต่ถ้าหาไม่ได้แนะนำว่าให้ไปมองหาที่ขายเศษเนื้อซื้อเศษมาทำแดดเดียวแล้วสะสมในส่วนของไขมันแช่ช่องแข็งไว้รวบรวมไว้ก่อนค่อยมาทำ
   การทำน้ำมันจำเป็นต้องใส่น้ำไปด้วยเพื่อรวนมันให้สุกก่อนแล้วจะทำให้ได้น้ำมันได้ง่ายขึ้น แค่นี้เราก็มีน้ำมันวัวที่หอมและมีประโยชน์ไว้ใช้ปรุงอาหารแล้วยังได้กากวัวไว้ทำกับข้าวหรือกินเล่นอีกด้วย!!!

## Details

- ⏲ Prep time: 20 min
- 🍳 Cook time: 30-60 min
- 🍽 Servings: 1-4

## Ingredients

- ไขมันวัว 1 กิโลกรัม
- เกลือชมพู 2 ช้อนชา
- น้ำเปล่า 1 ถ้วย

## Directions

1. นำมันวัวที่ล้างสะอาดแล้วมาหั่นเป็นชิ้นลูกเต๋าเท่าๆกัน
2. นำมันวัว น้ำเปล่า และเกลือชมพูใส่กระทะ
3. ตั้งไฟกลางไปทางอ่อน รวนไขมันให้สุกทั่วกัน
4. สังเกตว่าน้ำเริ่มแห้ง น้ำมันจะเริ่มออกมาแล้ว
5. จะเห็นได้ว่าพอน้ำมันออกมาทอดตัวไขมันเองเราก็ทอดไปเรื่อยๆจนไขมันก้อนเล็กลงและได้น้ำมันเพิ่มมากขึ้นไขมันมีสีเข้มขึ้นเป็นสีทองสวยงาม
6. ปิดไฟที่เตา ตักกากวัวออกมาผึ่งน้ำมัน เอาไว้กินเล่นได้เค็มนิดๆ
7. รอน้ำมันหายร้อนก็ทำการบรรจุใส่ภาชนะที่เตรียมไว้แล้วเก็บใส่ตู้เย็นน้ำมันจะกลายเป็นไขสีขาวเก็บไว้ใช้ได้นาน


พลังแห่ง‘การออม’นั้นมหาศาล
- การออมทำให้ผมรู้สึกมั่นคงปลอดภัย
- การออมทำให้ได้รับโอกาส
- การออมทำให้ชีวิตก้าวหน้า
- การออมทำให้กล้าเผชิญต่อความไม่แน่นอน
- การออมทำให้เกิดการเรียนรู้
- การออมทำให้เป็นตัวของตัวเองอย่างมั่นใจ
- การออมทำให้ทัศนคติเปลี่ยน
- การออมทำให้เห็นคุณค่าของสิ่งรอบข้างและของตนเอง
- การออมทำให้มองเห็นคนตัวเล็ก
- การออมทำให้คนตัวเล็กกลายเป็นคนตัวใหญ่
- การออมทำให้มีเกียรติ
- การออมทำให้มีเวลา
- การออมก่อให้เกิดการวิเคราะห์
- การออมทำให้มีและคงอยู่ในเป้าหมาย
- การออมให้มองเห็นความจริง
- การออมทำให้ได้ใช้ชีวิต
- การออมทำให้ได้รักและภูมิใจในตนเอง

”จัดการชีวิตตัวเองให้ดีก่อน แล้วค่อยเก็บใน #Bitcoin พี่แดกก่อนเก็บ แล้วพี่จะแดกอะไรกับ #Bitcoin “ คำพูดของพี่ชิตมันทัชใจจริงๆ

ผมเริ่มต้นชีวิตจากการเก็บออม พอออมได้มากพอที่ให้ชีวิตรู้สึกปลอดภัย  ทำให้กล้าแสดงความคิดเห็น หรือกล้ามีมุมมองที่ขัดแย้ง ตราบใดที่เห็นว่ามันคือ “สิ่งถูกต้อง“

จุดเริ่มต้นทั้งหมดมาจากmindsetแห่งการเก็บออม
“ออมในทรัพย์ ออมในประสบการณ์ ออมในความรู้”
แล้วผลผลิตแห่งProof-of-Workก็ตอบแทนกลับมาอย่างสมควร ส่งผลให้ชีวิตก้าวหน้า
#Bitcoin ทำให้พลังแห่งการออมไม่ถูกลดทอนคุณค่าไป ∞/21M
- #Bitcoin makes savings great again -
#siamstr 🕊


เก็บเอาส่วนที่ได้จากไลฟ์เมื่อคืนช่วง 2 ชั่วโมงแรกมา Note เก็บไว้

Bitcoin don't care everything about you
bitcoin มันโคตรโหดร้าย กับ คนที่ไม่เข้าใจ
มันไม่สนว่าใครจะได้เปรียบหรือเสียเปรียบ
มันไม่สนใจมึง มึงต่างหากที่ต้องสนใจมัน
.
The "single truth" is a monopoly that destroys everything.
ความจริงหนึ่งเดียวไม่มีพื้นที่ให้ความหลากหลาย พวกมันจะถูกทำลาย เพื่อให้ความจริงหนึ่งเดียวนั้นกลายเป็นพื้นฐาน
และความหลากหลายใหม่จะเกิดขึ้นได้อีกครั้ง ภายใต้ความจริงหนึ่งเดียวนั้น
.
We are here because we dared to question the things around us.
.
ทำไมบิทคอยน์ถึงทำให้ทุกคนรวยเท่ากันไม่ได้ มันไม่แฟร์
แล้วมันไม่ยุติธรรมตรงไหน มันยุติธรรมดีแล้วคนที่อดออม กินน้อย ทำงานอย่างหนัก
เสียสละเวลามาศึกษาและเก็บออมก่อนจะได้รับประโยชน์
.
Trustless in Bitcoin is designed to restore trust among us.
.
อีก 1 ชั่วโมงที่เหลือเดี๋ยวตามฟังอีกรอบ ช่วงนี้ป่วยซะแล้ว ติดหวัดเด็กจิ๋วมา
แถมอากาศก็สวิงเหลือเกิน ดึกหนาว เช้าอุ่น บ่ายร้อน
ดูแลสุขภาพกันด้วยนะคะ

#siamstr


นี่นะหรอ bitcoin
แค่คิดเลขเป็น อ่านหนังสือออก ก็ใช้มันได้

ส่วนเงินfiat หนูต้องรอให้อายุครบ15ปีก่อนนะจ๊ะ ถึงจะเปิดบัญชีได้

#siamstr https://video.nostr.build/efd1d4c83e8f35b09009d6da266c38332bb12b198fa848922f4af40c86b845ec.mp4


#Nostr มือใหม่ เริ่มยังไงดี?
หาพวกก่อนเลย 😘 | ยินดีต้อนรับสมาชิกใหม่ชาวไทย ผมยังไม่ว่างเจ๊าะแจ๊ะในวีคนี้ ผมมีแนวทางเริ่มต้นง่ายๆ มาฝาก เหล่า #Siamstr 😎🇹🇭
https://image.nostr.build/da8a2c9550354ffaf6a39dd4f44704fa5dd539230b7d3d7113d712b8e187d3c5.jpg

## สิ่งที่ควรทำก่อนเลย

- กดติดตามคนอื่นเพื่อเพิ่มเพื่อนให้มากขึ้น >> เพื่อให้เราสามารถมองเห็นเนื้อหาของคนอื่นๆ มากขึ้นได้

- มีปฏิสัมพันธ์กับคนอื่นๆ ให้มากขึ้น >> กล่าวทักทาย, พูดคุย, ตอบโต้, แสดงความคิดเห็น, ให้กำลังใจ, ให้คำแนะนำ, กด Reaction หรือกด Repost ฯลฯ สารพัดวิธีที่เราจะสร้างความสัมพันธ์กับผู้คนได้ ทำมันเลยครับ

- หลังจากนั้นคนอื่นๆ จะเริ่มติดตามเรากลับ >> เมื่อเขาเริ่มเห็นเราไปโผล่ ไปตอบโต้กับเขา มันเป็นธรรมชาติของการสร้างสัมพันธ์อยู่แล้ว เราจะมีคนติดตามเพิ่มขึ้น ซึ่ง **ผู้ติดตามจะเห็นสิ่งที่เราโน๊ตหรือโพสต์ไป** เห็นสิ่งที่เราทำบน Nostr คราวนี้ทำอะไรลงไปก็คงไม่เงียบกริบอีกแล้ว

- ถ้าอยากได้ #Zap ควรเริ่มจากการ Zap ให้คนอื่นๆ ก่อน >> Zap ให้กับเนื้อหา, ความเห็น, ความฮา, กิจกรรม หรือบุคคลที่เราพึงพอใจและรู้สึกว่าเราได้รับคุณค่าจากเขา

- หลังจากนั้น.. เมื่อเราส่งคุณค่าไปสู่คนอื่น เราอาจจะเริ่มได้รับ Zap จากคนอื่นๆ เป็นการตอบกลับอย่างออร์แกนิก Value for Value

- หาเพื่อนเพิ่มจากรายชื่อเพื่อนของคนอื่นๆ

- หา # หัวข้ออื่นๆ เพื่อสำรวจสังคมบน Nostr (ระบบ # เหมือน X ยุคก่อน)

- ติดแฮชแท็ก #siamstr ทุกครั้งที่ทำการโน๊ตหรือคอมเม้น เพื่อให้เพื่อนคนไทยค้นหาเราจาก "#" นี้ได้และมองเห็นสิ่งที่เราทำได้

- กดดูแฮชแท็ก #siamstr ทุกครั้งที่เริ่มใช้งาน เพื่อดูว่าเพื่อนเราทำอะไรกันไปบ้างในช่วงที่เราไม่ได้ออนไลน์

- #### **การมีปฏิสัมพันธ์กับคนอื่นๆ คือ "เรื่องหลัก" การโน๊ตเท่ๆ คือเรื่องรองบน Nostr**

เอาไว้เมื่อเรามีเพื่อนเยอะๆ แล้วค่อยทำ ค่อยคิดโน๊ตเจ๋งๆ (มันไม่ค่อยมีคนเห็นหรอก ถ้ายังมีเพื่อนน้อยหรือไม่สนิทกับใคร) ถ้าไม่เชื่อตามที่ผมแนะนำแล้วล่ะก็.. คุณอาจจะเหงาๆ ได้นะ...

## This is the way


https://video.twimg.com/ext_tw_video/1717535671106076672/pu/vid/avc1/320x320/kZ5UabtvH0VugXrx.mp4?tag=12
December 🔮✨ 🎉🎁🎅🎄☃🎆🫂


ประเทศไทยไม่มีวันเดินหน้าเข้าสู่เส้นทางของทุนนิยมหรือตลาดเสรีแบบเต็มรูปแบบหากไม่มีบิทคอยน์…

ทำไมถึงเป็นอย่างนั้น…

รัฐศาสตร์หรือการปกครองในรูปแบบกษัตริย์นิยมในวัฏจักรของภูมิภาคเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ นั้นแตกต่างออกไปจาก ประเทศโซนยุโรป ออสเตรีย ฮังกรารี หรือ ลิกเทนสไตน์ ตามประวัติศาสตร์ ฮีโร่ หรือ บุคคลที่น่ายกย่องนั้นมีแนวคิดการรวมชาติเป็นหนึ่งมากกว่า แย่งชิงอาณาเขตซึ่งกันและกัน

ภูมิภาคที่สมดุลย์ของฤดูกาล สามารถที่จะระบุฤดูเก็บเกี่ยวหรือผลผลิต ผ่านการจัดการได้ดี และ เป็นเหตุผลว่าทำไม เหล่าฮีโร่จึงทรยศเราได้ในบางครั้ง

(เหตุผลที่สิงคโปรค์ผลักดันนโยบายการค้าเสรีได้เพราะ ภูมิรัฐศาสตร์ของเค้ามีจุดที่ตั้งติดทะเล และ เป็นประเทศใหม่ที่แยกตัวออกมาจากมาเลเซีย โดยที่ผู้นำเผด็จการคาบประชาธิปไตยสามารถนำชาติมารวมกับตลาดได้อย่างดี ((State Capitalism)))

เราจะเห็นว่าหลังการปฏิวัติ 2475 ชาวไทยหรือชาวสยามเดิมนั้นมุ่งเน้นไปทางด้านปัจจัยทางสังคม ความเท่าเทียม และ การปลดปล่อยตัวเองจากโซ่ตรวนของกษัตริย์ โดยพวกที่เรียกตัวเองว่าหัวก้าวหน้า ซึ่งพวกคนหัวก้าวหน้านั้นประสิทธิประสาทวิชาส่วนใหญ่มาจาก ฝรั่งเศส อังกฤษ เสียเป็นส่วนใหญ่

การก่อตั้งเทคโนแครตรุ่นแรกจากนายป๋วย อึ้งภากรณ์ ซึ่งเปรียบเสมือนบิดาแห่งเศรษฐศาสตร์ไทย ซึ่งนายป๋วยนั้นศึกษาที่ London School of Ecnomic ซึ่งมีแนวคิดผสมของกลุ่มลัทธิ Fabian Socialism เป็นหลัก

หรือโครงสร้างสมัยนายปรีดี พนมยงศ์ที่ศึกษาที่ฝรั่งเศสที่เป็นประเทศที่มีการปฏิวัติแรกๆของโลก ตั้งแต่นายพลนโปเลียนที่ตั้งตนเป็นกษัตริย์

หลังจากการปฏิวัติมา 1 ครั้ง เราก็ยังจะสังเกตเห็นการรัฐบาลจากชนชั้นนำ ร่วม 13 ครั้ง

ทำไมชนชั้นนำในไทยกลายเป็นกลุ่มทุนนิยมสามาน และ คอมมิวนิส

หลังจากการปฏิวัติ ณ ขณะเวลานั้น ทุนทรัพย์ที่ติดอยู่ใต้ร่มเงาของกษัตริย์เสียกว่า 70%ของประเทศ อีก 30% มีเพียงคนจีนที่ทำมาค้าขายเป็น และ กลุ่มข้าราชบริพารของกลุ่มก้อนกษัตริย์ การจัดสรรค์พระคลังเริ่มแปลเปลี่ยนไปสู่การจัดการของรัฐบาล และ บริหารสู่พวกพ้องกันเอง

นโยบายเล็กๆน้อย ที่คณะปฏิวัติได้ทำ อาจจะไม่มีผลมากนัก แต่ปรียบเสมือนดาบสองคมของพวกมองการใกล้

หลังจากสงครามโลกครั้งที่สองสงบลง นายป๋วยที่ได้ขึ้นขึ้นมาดำรงค์ตำแหน่งผู้ว่าแบงก์ชาติ ได้เริ่มก่อตั้งกลุ้มก้อนของ “ปัญญาชน” คนรุ่นใหม่ ในตอนนั้นขึ้นมา (Technocrat) เป็นองค์กรณ์ ที่มีแนวคิดด้วยเจตนารมณ์ที่ดี แต่จุดประสงค์ของพวกเค้าคือการนำพาชาติเป็นหลัก

การอนุมัตินโยบายต่างๆ หรือ การที่รัฐนั้น ต้องมาก่อนตลาด ประเทศชาติสำคัญกว่า ตลาด ทำให้ผู้คนนั้นวิ่งเข้าหาสิ่งที่เรียกว่าอำนาจรัฐ โดยเฉพาะอย่างยิ่ง ขุนนาง และ เครือญาติของกษัตริย์ ที่กอบโกยรายได้หลังสงคราม

การเพิ่มอำนาจให้ธนาคารกลางและผู้ที่มีอภิสิทธิในการเข้าถึงเงินชั้นต่ำ รวมถึงตัวกษัตริย์เองในสมัยนั้น ถือเป็นเรื่องที่เลวร้าย เพราะความมั่งคั่งมาพร้อมกับการถวิลหาทรัพยากรณ์ที่มั่นคงกว่า

ใช่แล้วครับ ที่ดิน ไม่นานหลังจากนั้นนายป๋วยก็โดนข้อกล่าวหาว่าเป็นคอมมิวนิสต์ หลังเหตุการณ์ 6 ตุลาคม

ประเทศไทยที่ผลิตเงินเพื่อรวมชาติสมัยใหม่ ( ไทยบาท ) มีนโยบายหลักๆ คือการอยู่ใต้บังคับบัญชาของสหรัฐ  เพื่อเพิ่มเสถียรภาพหลังจากการแพ้สงครามอันโง่เง่าของนายป.พิบูลสงคราม

หลังเหตุการณ์ 6 ตุลา ในแง่ของสังคมนั้นถูกจดจำโดยประชาชน ประชาชนผู้ซึ่งมีความเครียดแค้นจากความยากจน ประชาชนผู้ที่พ่ายแพ้ต่อภาวะเงินเฟ้อในยุคนั้น

พวกเค้าซึ่งรู้ดีว่า ทุนนิยม อยู่คนละฝ่ายกับพวกเค้า และ คอมมิวนิสต์ อุดมการณ์ ที่จะปลดปล่อยะวกเค้าให้เท่ากัน การกระชากหน้ากากของกษัตริย์จอมปลอม นั้นยังมีสิ่งที่เรียกว่าอำนาจทางทหารที่จักวรรดิอเมริกาทิ้งไว้ สักวันหนึ่งพวกเค้าจะต้องชดใช้สิ่งที่ทำกับประชาชน

……………………

หลังจากความวุ่นวายทุกๆ สี่ปี การเปลี่ยนแปลงมาถึงในปี 1991 สหภาพโซเวียตล่มสลาย และไทย ณ ขณะนั้นได้ตกลงสงบศึกจากทุกสมรภูมิ สงครามเวียดนาม สงครามที่ลาวแปลเปลี่ยนไปเป็น สงครามการค้า ในรัฐสมัยของ พลเอกชาติชาย ชุณหวัณ โดยการนำเอาคณะการทำงานของตัวเองเข้าไปมีสิทธิมีเสียงในการบริหาร(เทคโนแครตรุ่นตลาดเสรี)

ตลาดเสรีเริ่มทำงาน จนวิกฤติต้มยำกุ้งเข้ามา(เรื่องนี้ไปหาอ่านเอา)

ในมุมมองของอิสรชนนิยมนั้นมองว่า boom and bust cycle นั่นเกิดขึ้นได้ตลอดและเป็นธรรมชาติที่เราไม่เคยได้รู้จักในตลาดเสรีระดับมหภาค ถึงแม้เรื่องนี้จะมีผู้ที่ได้ประโยชน์และเสียผลประโยชน์ในโลก แต่คือ ปัญหาหลักของ Modern State ณ ยุคนั้น

จนบุคคลที่ชื่อ ”ทักษิณ ชิณวัตร“ เข้ามา

ตัวคุณทักษิณเติบโตจากการเป็นตำรวจสายวิชาการ และก็เป็นอีกคนที่โตมากับเส้นสายหรือระบบทุนนิยมสามานไทยมาเนิ่นนาน

การบริหารงาน การกล้าลงทุนหรือความรอบรู้แบบเชื้อจีน ทำให้การไต่เต้าของเค้าขึ้นมามีอำนาจทางธุรกิจนั้นทำได้อย่างน่าทึ่ง

มือนึงที่เป็นข้าราชการตำรวจ มือนึงที่เป็นผู้นำด้านธุรกิจสามาน อะไรจะหอมหวานขนาดนั้น

ด้วยแนวคิดหรือนโยบายเสรีนิยมใหม่เข้ามา การบริหารงานหลังจากปลดหนี้ คือขนมกรุบ

รัฐไปควบคู่กับตลาด เราจึงได้เห็นนโยบายที่ซื้ิอใจคนจนอย่างฝั่งซ้าย อย่าง 30 บาทรักษาทุกโรค(ที่เป็น Market Faillure) ในตอนนั้น นโยบายกอบทุนหมู่บ้าน(เหมือนเอาเงินไปแจกสมัยนี้)

ซึ่งสิ่งที่รัฐที่บริหารงานเหมือน CEOแบบนี้ มันประคองประเทศไปได้เรื่อยๆ และ ท้องถิ่นก็โตขึ้นมาได้เพราะรัฐบาลมีฝีมือในการดีลการค้ากับต่างประเทศ

และความชิบหายก็มาเยือน

ผู้พ่ายแพ้คือกษัตริย์และเหล่าทุนใหญ่ที่เกาะกินประเทศ

เนื่องด้วยความเป็นชาตินิยมที่กษัตริย์ปกครอง มันขายต่างประเทศไม่ได้ คนเค้าไม่ซื้อ ใครเค้าจะซื้อแบรนด์ของสิริกิต หากชาวบ้านมีฝีมือและไอเดียร์จากชุมชนมากกว่า

เมื่อฉันแพ้ในตลาด แต่ฉันจะชนะในความเป็นชาติ

ม๊อบชาตินิยมจึงเริ่มต้นขึ้น พร้อมขบวนการประชาธิปไตย และสงครามสีเสื้อ

ผู้แพ้ที่แท้จริงคือ ชิณวัตร และแน่นอนทุกอย่างเริ่มพังลงหลังการขึ้นมาของนายกหน้าม้า

นโยบายแก้ปัญหาที่สายเกินไปสำหรับโลกยุคโลกาภิวัฒน์ หลังเกิดวิกฤติแฮมเบอร์เกอร์ มีหรือ ที่รัฐบาลจะไม่ออกนโยบายแจกเงิน ตามการแก้ปัญหาของเคนส์เชี่ยน

นายอภิสิทแจกเช็ค 2,000 ชุดนักเรียนฟรี จนเกิดการฮั้วกันระหว่างนายทุนและโรงเรียนรัฐ

รัฐบาลยิ่งลักษณ์ ปรับโครงสร้างและแทรกแซงธุรกิจ ทุกอย่าง จนตลาดพัง

นี่มันเข้าแก๊ปชาวชาตินิยม ชัดๆ

เพราะเราบอกแล้ว globalization มันไม่ดี การขายความเป็นชาตินิยม จนการขายเสรีภาพให้ทหารเริ่มเข้ามา ในขณะที่ตัวผู้นำการประท้วงก็ดำเนินธุรกิจภายใต้เงากษัตริย์

ทุนสามานเริ่มผงาด แต่โลกาภิวัฒน์ที่แท้จริงคือ Social Media หาใช่ฉันทามตินั่นไม่

ขบวนการฝ่ายซ้ายและคอมมิวนิสต์อดีตกาลนั้นเริ่มทำลายสังคมผ่านการตั้งคำถาม ด้านเสรีภาพ การตายของกษัตริย์ชาตินิยมที่แข็งแกร่งสู่กษัตริย์ที่มีพฤติกรรมเลวทราม

ปัญญาชนที่สั่งสมประสบการณ์เริ่มลุกฮือ และ พร้อมที่จะต่อสู้กับอำนาจนิยม ขาดแต่เพียงอาวุธเท่านั้น

ซึ่งเหล่าประชาชนเหล่านี้ก็ถูกปลูกฝังจากรุ่นสู่รุ่นโดยปัญญาชนยุคก่อน หรือ ยุค 6 ตุลาคม นั่นเอง

เมื่อคุณฆ่าศัตรูผู้สร้างให้เกิดความสงบขึ้นตาย ความชิบหายนั้นก็มาในทันที

การเปลี่ยนสังคมภายใต้แล้วคิด Neo-Marxism ของอันโตนิโอ กรัมซี่ นั้นได้ผล

เราไม่ต้องการอีกแล้วทุนนิยม เราต้องการความเท่าเทียม เหมือนชาติตะวันตก และการถืออำนาจนำตามฉบับกรัมซี่ ได้ก่อให้เกิดพรรคที่เรียกตัวเองว่าเป็นเสรีนิยมขึ้นมา

การสร้างสภาวะแวดล้อมที่เหล่าทุนสามานไม่สามารถเอาชนะได้นอกจากเป็นพวกเดียวกันกับพวกใหม่เริ่มเกิดขึ้น

บทบาทของรัฐและตลาดเริ่มแปลเปลี่ยน ไปเป็นรัฐกับประชาชน เพื่อสร้างการเสรีภาพและสภาวะแวดล้อมจอมปลอม

เมื่อบทบาทเป็นแบบนี้เราจึงพบว่า ตัวของรัฐเองที่ต้องเล่นบทอนุรักษ์นิยมเทียม ซึ่งต้องสู้กับฝ่ายสังคมนิยม ในปัจจุบัน

ซึ่งเมื่อสภาพแวดล้อมเป็นแบบนี้ เราก็พอเข้าใจว่า ในประเทศเรานั้นหนีไม่พ้นเงื้อมมือของสองพวกนี้(หากอเมริกาพ่ายแพ้สงครามครั้งนี้) ก็ไร้ซึ่งอำนาจส่วนเกินหรือการควบคุมทหารภายในประเทศเรา และ ประเทศก็จะตกไปอยู่ในเงื้อมมือของอีกฝั่ง

หากเรามองดีๆ สงครามในต่างประเทศก็เหมือนรอปล่อยชนวน เหตุให้เกิด และ การที่ รัฐบาลนี้อยู่นานเท่าไหร่ การสร้างสภาวะแวดล้อมทางความเกลียดชังก็ยิ่งมากเท่านั้น ไม่ต่างกับลุงตู่ ผู้โง่เขลา

บิทคอยน์สำหรับผมนั้นมีค่าที่สุดในมุมมองนี้ และผมจะกอดมันไว้จนกว่าจะมีทางออกใหม่ ผมไม่สามารถให้เสรีภาพที่เรียกว่าการถือครองกรรมสิทธิ์อยู่ภายใต้การกำกับและดูแลของรัฐไหนได้ด้วยซ้ำ แม้แต่บ้านที่ผมอยู่ว่ามันถูกยึดไปได้ทุกเมื่อ

เสรีภาพที่ถูกพรากไปในยุคเผด็จการทหาร และ สิทธิในการพูดกำลังจะถูกพรากไปในอนาคต เราจะปล่อยให้ลูกของเรา สังคมของเราอยู่ไปเรื่อยๆ โดยที่เราไม่คิด ไม่สอนองคผืความรู้เหล่านี้ให้พวกเค้าได้อย่างไร

หากหลักเสรีภาพที่เรายึดมั่นคือการถือสิทธิ์ครองทรัพสินย์ หรือ แม้แต่การรับผิดชอบการกระทำของตัวเอง นี่ต่างหากคือสิ่งที่มนุษย์ควรมีในการกระการตัดสินใจสักอย่าง

Core value of Bitcoin is Anarcho-Capitalism นี่คือเสรีภาพของฝั่งปัจเจกชน นอกเหนือจากสิทธิ์ในการปกป้องดูแลตนเอง

ศีลธรรมและจริยธรรมนั้นควรก่อกำเนิดจากผู้ที่แข็งแกร่ง ไม่ใช่การเป็นลูกแกะของฝ่ายใดฝ่ายหนึ่ง จนเกิดศีลธรรมหมู่

#siamstr


เนื่องจากตัวผมนั้นเรียนรู้ ตระหนักรู้หลายสิ่งหลายอย่างด้วยตัวผมเองเป็นส่วนใหญ่ จากประสบการณ์ส่วนตัว จากความผิดพลาด ฯลฯ หากเป็น "เรื่องคน" ผมจึงให้ความสำคัญกับสิ่งที่เรียกว่า "Mentality" เป็นหลัก

ส่วนทักษะหรือความรู้นั้น มันเรียนทันกันได้ ฝึกกันได้ในภายหลัง ซึ่งนอกจากต้องใช้เวลาสักหน่อยแล้ว พวกเขาก็จะได้รับโอกาสในการแสดง POW ไปในตัวด้วย

ต่อให้ผมต้อง "นำ" ผมก็ไม่ชอบบังคับขู่เข็ญหรือออกคำสั่ง แสดงกล้ามดากกับใครพร่ำเพื่อ ต้นทุนที่ดีทางด้านความรู้สึกนึกคิดและจิตใจนั้น จะทำงานร่วมกับผมได้ง่าย หากเป็นภาษาฟุตบอล เราจะเรียกมันว่า "Team Chemistry"

ดังนั้น.. เมื่อมีโอกาสต้องคัดสรร คัดกรอง หรือเลือกเฟ้นผ่านการสัมภาษณ์หรือค้นหา ผมมักจะให้ความสำคัญกับการสำรวจ "Personality & Mindset" ของคนเป็นเรื่องหลัก สิ่งนี้เป็นพลังแฝงที่ส่งให้คนกลายเป็นพระเจ้าได้เลย (เวอร์ไปนิด)

ชุดความคิดและทัศนคติที่ดีจะช่วยพัฒนาคนกากให้เป็นคนเก่ง เปลี่ยนคนเจ็บให้สามารถฮีลตัวเองได้ นอกจากนี้พวกเขายังสร้างเครือข่ายพลังบวกกันขึ้นมาเองได้อีกด้วย เพราะต่างคนต่างก็ส่งต่อคุณค่าด้านดีไปสู่กันและกัน

เคมีที่แตกต่าง เพียงหนึ่งเดียว สามารถทำลายยอดเขาหิมาลัยได้ราวกับหิมะถล่ม เป็นม้าโทรจันที่ไม่ควรเปิดประตูเอาเข้าเมือง ซ้ำยังเติมภาระที่ไม่จำเป็นให้กับคนอื่น ๆ ในทีมด้วย บ่อนทำลายองค์กรจากภายใน

ซึ่งถ้ารู้แบบนั้นเราจะเลือกเขามาทำไม?

เมื่อตรวจสอบจนแน่ใจแล้วว่า "เคมี" เข้ากันกับทีมได้ (ผมไม่ได้กำลังหมายความแค่เพียง Right Shift นะครับ) เราก็เริ่มให้เวทีกับเขาได้แสดงศักยภาพของตัวเอง

ส่วนตัวผมมีวิธีที่จะรู้ว่าใครมีต้นทุนทักษะอะไรประมาณไหน ผมจะเสริมแค่บางอย่างเพื่อพาพวกเขาไปสู่เป้าหมาย หรือไม่ก็ทำตามไอเดียของคนที่มีศักยภาพสูงกว่าเรา คำว่าลงเรือลำเดียวกันและช่วยกันพายก็คงไม่เกินเลยนัก ใครถนัดตรงไหนก็ควรได้ทำหน้าที่นั้น

คนที่ทัศนคติดีและเคมีเข้ากัน พวกเขาเรียนรู้และสร้างวัฒนธรรมองค์กรได้ไม่ยาก และสิ่งนี้จะไม่เคยเป็นปัญหาเลยสำหรับเรา เพราะวัฒนธรรมองค์กรที่ดีควรมาจากผลรวมของแต่ละปัจเจก ผ่านการหารือแลกเปลี่ยน ไม่ใช่การกำหนดกฏเกณฑ์และทึกทักเอาเองของคนเป็นนาย

พวกเขาจะออกแบบมันร่วมกันเองเพื่อพาทั้งทีมไปสู่ความสำเร็จ เพื่อพาตัวเองให้อยู่ร่วมกันกับผู้อื่นได้อย่างผาสุก และเราต้องเข้าใจว่า Culture คือสิ่งที่วิวัฒน์ตัวเองได้ Cult ที่ดีไม่ควรถูกเรียกว่ามาจากพวกไดโนเสาร์

เราพานพบเพื่อลาจากกันในวันหนึ่ง..

เรื่องธรรมดาและเป็นสัจธรรมที่มักจะเกิดขึ้นกับทุกกิจการ มีคนเวียนเข้า-เวียนออกซึ่งถูกขับเคลื่อนจากเหตุและผลนานัปการ ไม่มีตำราเล่มไหนให้คำแนะนำกับเราได้ดีพอในเรื่องพวกนี้

เมือมันไม่มีเราจึงต้องเขียนขึ้นมาเอง..

ผมอาจโชคดีที่ทั้งชีวิตที่พบกับคนมาหลายประเภท หลากหลายวรรณะและอาชีพ ทั้งหมดนั้นยังไม่สำคัญกับการ "เข้าใจตัวเราเอง"

เราสามารถวิเคราะห์ตัวเองได้ว่า เราให้ Royalty กับสิ่งใดสิ่งหนึ่งมันเพราะอะไร เราเลือกจะเปลี่ยนอนาคตหรือฝากมันไว้กับองค์กรไหนสักแห่งมันเกิดจากอะไร เราจากลา ตัดพ้อ อยากหนี ภูมิใจ ฯลฯ มันเกิดขึ้นเพราะอะไร?

มนุษย์ถึงแม้นจะแตกต่างกัน แต่รากเหง้าของพวกเราก็แทบไม่ผิดแผกไปจากกันสักเท่าไหร่นัก

เมื่อผมเข้าใจแรงผลักดันและแรงจูงใจของคนในแต่ละด้าน มันช่วยให้ผมสามารถค่อย ๆ ออกแบบ "งานที่ใคร ๆ ก็อยากทำ" ขึ้นมาได้ มันไม่มีอะไรมากไปกว่าการหาตรงกลางระหว่างองค์กรและคตในทีม จุดที่ทุก ๆ คนจะมีผลประโยชน์และความสุขร่วมกัน

บางคนเรียกว่ามันว่า ทฤษฎีเกม แต่ผมจะไม่เรียกแบบนั้น ผมอยากตีกรอบมันให้กว้างออกไปอีก ผมจะขออธิบายมันใหม่ว่า มันมาจาก "Spontaneous order" ที่ส่งผลให้เกิด "Collective outcome" ที่ดันเข้ากันได้ดักับ "Self interest" ของแต่คน..

สัมพันธ์ภาพที่เกิดขึ้นไม่จำเป็นต้องพึ่งจิตวิทยาหรือสาลิกาลิ้นทอง มันพึ่งหัวใจและความสามารถในการฟังของเราเป็นหลัก

อย่างไรก็ตาม.. มันจะมีวันที่เราคงต้องพลัดพราก ไม่ว่าเหตุผลจะเป็นอะไร เราไม่ได้มีหน้าที่มานั่งจ่อมจมหรือคร่ำครวญในสิ่งที่เกิดขึ้น.. การเสียคนสำคัญไปอาจมีอาณุภาพทำลายองค์กรได้อย่างรุนแรง แต่เราต้องไม่ลืมว่าอาณุภาพของมันยังแรงได้ไม่ถึงครึ่งของ "Prepared mind"

ด้วยสิ่งที่ผมได้ทำการสาธยายไปแล้วทั้งหมด.. สิ่งหนึ่งที่เราจะได้รับค่อนข้างแน่คือ "ความรัก" ซึ่งเป็นสิ่งที่จะปกปักรักษาเราไว้จากความผิดหวัง ความรักที่คน ๆ หนึ่งมอบให้องค์กรนั้น มันทำให้เขายอมได้ที่จะส่งต่อคุณค่าในตัวเองไปสู่คน ๆ อื่น

แม้เขาจะรู้ว่าอนาคตของตัวเองมันอยู่ที่อื่น ไม่ใช่ที่เรา แต่เพราะความรัก มันจะทำให้เขา "ไม่อยากทำร้ายเรา" ไม่อยากให้การจากลาของตัวเขาเองมาสร้างปัญหาให้กับบ้านหลังเก่าของตัวเอง เขาจะทำทุกอย่าง เตรียมการไว้แต่เนิ่น ๆ เพื่อให้แน่ใจว่า ระบบจะ Decentralized เพียงพอและไม่มี Single point of failure

การฝึกฝนคนรุ่นใหม่ การส่งต่อทักษะและประสบการณ์ขะเกิดขึ้นเองโดยไม่จำเป็นต้องมีใครร้องขอ เพื่อให้แน่ใจว่า ต่อให้เฟืองหายไป 1 ชิ้น เครื่องยนต์จะยังขับเคลื่อนต่อไปได้ดี และแน่นอนว่า การจากลาแบบมี Testimonial คือสิ่งที่ใคร ๆ ต่างก็ปรารถนาจะสัมผัสมัน

เรื่องนี้จะไม่เกิดขึ้น ถ้าผู้นำยังไม่เชี่ยวชาญในการ "คัดคนที่ใจ"

ผมทำอะไรไม่ได้ นอกจากยอมรับ และอวยพรส่งให้เพื่อนของเรามีอนาคตที่ดี คุณจะทำอะไรได้หากเขาส่งต่อ Legacy ทุกอย่างให้คนข้างหลังแล้ว คนดีจะไมอยากทิ้งขี้ไว้ให้คุณ

คุณจะไม่ถามผมว่า "คนดี" แยกแยะยังไง ถ้าคุณเข้าใจ Low time preference คุณมีเวลามากพอให้ตัวเองได้สำรวจใครสักคน จนกระทั่ง Verify เขาได้ว่าไม่น่าใช่ คนพาล

ผมพยายามเขียนในมุมที่พี่ปั้มไม่ได้เมนชั่นถึง เพื่อให้การส่งต่อคุณค่าในเรื่อง "Man management" ของโน๊ตนี้ได้มีอรรถรสมากขึ้น.. เรื่องนี้มักไม่ใช่สิ่งที่ผมมองว่ามันจะสร้างปัญหา กลับกัน.. ผมคิดว่ามันคือความท้าทาย

ผมเป็นพวกเบื่อง่าย หน่ายเร็ว และไม่ชอบอะไรที่จำเจ ความท้าทายทำให้ผมรู้สึกกระชุ่มกระชวย ผมรู้สึกดีเสมอเวลาที่เจอกับเรื่องพวกนี้ เพราะถ้าผมข้ามมันไปได้ มันไม่มีอะไรมากไปกว่าผมจะกลายเป็นคนที่ดีขึ้น

เพราะถ้าความท้าทายกำลังสร้างปัญหาให้กับคุณ คุณอาจไม่ใช่คนที่ผมจะสนใจตั้งแต่ต้นอยู่แล้วล่ะ..

ขอบคุณพี่ปั้มที่จุดประกายหัวข้อดีๆ ให้พวกเราได้แลกเปลี่ยนกัน ผมอยากเรียนรู้จากประสบการณ์และมุมมองของท่าน ๆ อื่น ๆ ใน #Siamstr #SiamstrOG เหมือนกันนะครับ


ลำดับความสำคัญของทรัพย์สิน 3 อย่าง bitcoin ที่ดิน ทองคำ
ถ้าให้เลือกทรัพย์สินที่ใช้เก็บความมั่งคั่ง ผมเลือกที่จะใช้ทรัพย์สินทั้ง 3 อย่างนี้ โดยเรียงลำดับความสำคัญคือ

1.bitcoin , 2.ที่ดิน, 3.ทองคำ

ทำไมผมเลือก bitcoin มาเป็นอันดับหนึ่ง ทั้งที่ เมื่อพิจารณาด้านราคาแล้ว มันผันผวนเหลือเกิน ผมมีเหตุผลส่วนตัวครับ และอยากให้ท่านๆ ได้พิจารณาด้วยตัวท่านเอง โดยผมจะเริ่มอธิบายข้อคิดเห็นส่วนตัว จากลำดับที่สุดท้ายก่อนนะครับ

3. ทองคำ
    ที่ชอบคือมันราคาไม่เคยตก และได้รับการยอมรับทั่วไป เปลี่ยนเป็นสิ่งอื่นเช่นเงินได้ง่าย แต่สิ่งที่ทำให้ผมไม่ชอบทองคำ เอาเสียเลย อาจด้วยเป็นผู้ชายที่ไม่ชอบเครื่องประดับ หรือการสะสมสิ่งเหล่านี้ เพราะผมคิดว่า มันคือภาระสำหรับตัวเองเสียเหลือเกิน ผมเคยซื้อแหวนทอง สร้อยทองมาใส่ มันก็ดูโก้ดีหรอกนะเวลามีคนหรือเพศตรงข้ามมองมาที่เรา แต่เวลาจะถอด จะวาง จะเก็บ มันดูยุ่งยากไปหมด ไม่รู้จะเก็บไว้อย่างไร กลัวหาย กลัวคนมาขโมย และยิ่งเวลาสวมใส่ นี่ยิ่งระแวง กลัวคนจะมาปล้น มาแทง มาชิงเอา มันจึงดูเป็นปัญหาของผมเอามากๆ ผมจึงไม่ชอบมันเอาเสียเลย

    เคยได้ยินไหมครับคำไทยโบราณ “มีทองเท่าหนวดกุ้ง นอนสะดุ้งจนเรือนไหว” ซึ่งถึงแม้ในคำแปลจะบอกว่า หมายถึง มีสมบัติเพียงเล็กน้อยแต่กังวลจนนอนไม่หลับ แต่ผมคิดว่า เอาเฉพาะทองคำนี้แหละ มีจะมีเพียงเล็กน้อยเท่าหนวดกุ้งจริงๆ หรือแหวนทองแค่ครึ่งสลึง ก็ล้วนเป็นภาระเช่นอธิบายด้านบนทั้งสิ้น ขนาดทองปลอมก็ยังเคยมีคนโดนทำร้าย เพราะโจรนึกว่าของจริง จนมีเรื่องเล่าตลก ว่าโจรกระชากสร้อยกลับมาทำร้ายเจ้าทรัพย์เพราะสร้อยทองเป็นของปลอม ก็มี แต่ถ้ามีคนมาถามผมว่า เมื่อไม่ชอบถ้าให้ทองคำฟรีๆ จะเอาไหม ก็ต้องตอบว่า เอาสิครับ แต่ผมจะเปลี่ยนมันเป็นอย่างอื่นทันที เช่น เป็นเงิน แล้วไปซื้อ btc หรือที่ดิน จะดีกว่า

2. ที่ดิน
    อันนี้ผมชอบนะ เพราะมันไม่ต้องกังวลว่าจะมีใครมาแย่งไปจากผมได้อย่างแน่นอน และก็ไม่ต้องกลัวเรื่องราคา และบางครั้งเราอาจได้ราคาที่ดีหากแถบนั้นมีการพัฒนา แม้มันจะซื้อขายยากไปนิดนึง เมื่อเทียบกับทองคำ แต่ปัญหาของที่ดินสำหรับผม นั่นคือการดูแลรักษา และการใช้ประโยชน์ ผมเคยซื้อที่ดิน 1 ไร่ ใกล้ที่ทำงานที่ตัวเองที่ต้องไปทำงานอยู่แถวนั้นประมาณ 3 ปี ไว้เพื่อเก็งกำไร กับจะทำไว้เพื่อพักผ่อน ปรากฎว่า ผมต้องหาดินมาถม คอยไปตัดหญ้า ล้อมรั้ว ปลูกต้นไม้ หาปลามาปล่อยในสระ ที่พอเวลามันโตขึ้น ก็มีคนมาขโมยชอร์ตไปซะเกลี้ยงบ่อ สร้างที่พัก จะทำเป็นที่พักผ่อน กลายว่าต้องมาเหนื่อยกับมันซะมากกว่า หรือถ้าจ้างคนดูแล ก็เป็นค่าใช้จ่ายขึ้นมาอีก จนเมื่อผมจะย้ายงาน ผมก็ได้ขายที่ดิน 1 ไร่นั้นไป โดยราคาเมื่อรวมกับค่าใช้จ่ายๆ ต่าง ผมแค่ได้ทุนคืน สรุปว่า มันเป็นปัญหาให้กับตัวผมเอง นี่ยังดีที่ผมยังไม่เคยเจอการเรียกคืนที่ดินจากภาครัฐ เช่น การเวนคืน

    ตอนนี้ผมซื้อบ้านและที่ดินไว้บ้างบางส่วน ซึ่งไม่ต้องสงสัยเลย บ้านที่ซื้อไว้ นานๆ ทีได้ไปดู บางครั้งก็ไม่รู้มีใครมาอยู่ จนต้องไล่กันไป และเมื่อเราไม่ได้ดูแล มันก็มาสร้างความเสียหายให้ ส่วนที่ดินก็ต้องปล่อยรก เพราะดูแลไม่ไหว ก็จะมีผู้คนแอบบุกรุกเข้ามาหาของกินบ้าง ผมว่าคนมีที่ดินเยอะๆ ก็น่าจะมีปัญหานี้นะครับ ดูแลไม่ไหว มีค่าใช้จ่ายสูง เป็นต้น

1. ที่นี้มาถึงพระเอกของเรา bitcoin
    ผมรู้จักมันมานานพอสมควรล่ะ แต่ก็รู้จักแบบเอาอะไรมาหลอกกันอันแล้วเหมือนหลายๆ ท่านนั่นแหละ  แต่เมื่อได้รู้จักและศึกษาจริงๆ จังๆ ก็คงเป็นช่วงปี 2020 ถึง ปัจจุบัน ทำให้ผมนั้นชื่นชอบมันอย่างมากเลยทีเดียว และไม่ใช่มีแต่ผมแน่ๆ เพราะถ้าผมมีมันไว้บ้างช่วงที่รู้จักแรกๆ ป่านนี้ผมเป็นเศรษฐีพันล้านไปแล้ว เรื่องรายละเอียดลึกๆ เราค่อยว่ากันอีกที และคงมีหลายๆ ท่านได้พูดถึงมันไปแล้วบ้าง มาดูว่าผมชอบอะไรในตัว bitcoin ถึงยกให้เป็นเบอร์หนึ่งในใจผม ข้อแรกเลย ไม่มีใครมาขโมยจากผมไปได้ และไม่มีใครรู้ด้วยว่าผมมีหรือไม่มี วิเศษไหมล่ะ ที่ดินหรือทองคำ บางทีถ้าโจรผู้ร้ายรู้ว่าของเรา ซึ่งเขารู้นะครับว่าของใครโดยเฉพาะที่ดิน บางทีคิดในแง่ร้ายอาจมีคนมีบังคับขู่เข็ญ ทำร้าย เพื่อให้เรามอบที่ดินหรือทองคำเหล่านั้นได้ และคุณสมบัติของ bitcoin ที่สำคัญสำหรับมนุษย์ขี้เกียจอย่างผม คือ ไม่ต้องคอยไปดูแลรักษาอะไรมันเลย ซึ่งเอาแค่คุณสมบัติสองข้อนี้ ผมก็พอใจนักหนาแล้ว

    ผมชอบคำพูดของนักเก็บบิทคอยล์ท่านนึง (พี่ชิต) กล่าวไว้เมื่อเร็วๆ นี้ว่า ทำงาน กินให้น้อย (ไม่ฟุ่มเฟือย ไม่ต้องไปอวดร่ำอวดรวย) ทำตัวโง่ๆ เก็บเงินใน btc และรักษาไว้กับตัวเอง แค่นี้ก็พอแล้ว

ExchThai #siamstr #thailand